Πώς η γραβάτα κατέληξε για τις γιορτές και τα πανηγύρια

Κυριολεκτικά, μιας και ένα ακόμη αντρικό αξεσουάρ πασχίζει να επιβιώσει.

Έπρεπε να μιλήσουμε με τον συντάκτη μας Βασίλη Κουρουμιχάκη για να αποκτήσουμε μία πιο ιστορική άποψη για το ταξίδι της γραβάτας μέσα στο χρόνο. Το πώς δηλαδή ξεκίνησε από Κροάτες μισθοφόρους στρατιώτες, στο πώς πέρασε στη συνέχεια μέσα στη γαλλική Αυλή και τελικά πρωτοστάτησε στους πολέμους των αυτοκρατοριών του 19ου αιώνα. Είναι λίγο περίεργο να σκέφτεσαι πως ένα ανδρικό αξεσουάρ σαν τη γραβάτα πέρασε από το πεδίο της μάχης στα γραφεία και στα σαλόνια.

Η γραβάτα όπως την γνωρίσαμε εμείς πιτσιρικάδες, ήταν κάτι σαν τα παπούτσια για την παρέλαση. Την φορούσες μόνο αν συνέβαινε κάτι κορυφαίο. Για τον Έλληνα, το κορυφαίο μπορούσε να είναι από τον γάμο, τα βαφτίσια και τα πανηγύρια, μέχρι η έξοδος στα μπουζούκια. Μπήκε περισσότερο μέσα στις τράπεζες και στον corporate κόσμο ως δείγμα του καθωσπρέπει, παρά του στιλάτου. Γιατί αν απέδειξε κάτι η γραβάτα στη σημερινή εποχή, είναι πως από εκεί που σχεδιάστηκε για να είναι εντυπωσιακή, κατέληξε να δείχνει βαρετή και παραπεταμένη στο λαιμό κάποιων – ευτυχώς όχι όλων των αντρών.

 


Ίσως η πιο όμορφη και καλαίσθητη εκδοχή της, ήταν εκείνη που γνωρίσαμε μέσα από τις χολιγουντιανές ταινίες και την περίοδο των 50s στην Αμερική. Για να είμαστε ειλικρινείς, υπήρχαν σχέδια στις γραβάτες που έμοιαζαν περισσότερο με κομμάτι κουρτίνας, παρά αξεσουάρ για το λαιμό. Ήταν όμως όλο το σύνολο που τις βοηθούσε να αναδειχθούν. Μία περίοδο που οι άντρες φορούσαν κοστούμι είτε πήγαιναν για καφέ, είτε έβγαιναν να διασκεδάσουν. Είτε πήγαιναν στη δουλειά, είτε έβγαιναν ραντεβού. Υπήρχε μία άλλη νοοτροπία γύρω από την γραβάτα που μαρτυρούσε ότι δεν χρειαζόταν να είσαι πολιτικός ή να λες τις ειδήσεις για να τις φορέσεις.

Η σημερινή εποχή ωστόσο από πλευρά στυλ και σχεδιασμού, είναι ίσως από τις καλύτερες που έχει γνωρίσει σαν αξεσουάρ. Είναι διακριτικές χωρίς να γίνονται βαρετές και εστιάζουν στο μινιμαλισμό για να συμπληρώσουν το κοστούμι ή και το γιλέκο που έχεις βάλει στο μάτι για να φορέσεις. Παρότι τα τελευταία δύο συνεχίζουν να έχουν πιστό κοινό -ειδικά οι Ιταλοί που δείχνουν να κατέχουν το αντρικό κοστούμι όσο κανείς άλλος στον πλανήτη- αλλά η γραβάτα συνεχίζει να είναι πολυτέλεια. Έχουμε δηλαδή άντρες που, ακόμη και αν έχουν τα χρήματα να υποστηρίξουν το στυλ και να κοιτάξουν για σακάκια, πουκάμισα και γιλέκα, η γραβάτα έρχεται τελευταία και καταϊδρωμένη. Υπάρχουν ντουλάπες αυτή την στιγμή που έχουν ξεχασμένες γραβάτες -μάλλον μαύρες- οι οποίες έχουν φορεθεί μία ή δύο φορές και περιμένουν ένα ακόμη πανηγύρι για λίγες ώρες δόξας.

 

 

Ας κρατήσουμε ζωντανό το τελευταίο από τα διθυραμβικά αντρικά αξεσουάρ. Όσο μπορούμε.