Η σιωπηρή πλειοψηφία

Μια ωδή στους «κανονικούς ανθρώπους» που δεν ψάχνουν τρόπους να εντυπωσιάσουν τους τριγύρω.

Αυτοί που κάνουν φασαρία για να προκαλέσουν την προσοχή, για να ακουστούν, για να προκαλέσουν, είναι πάντα οι γραφικοί, οι τραμπούκοι, οι ψεκασμένοι, οι φασίστες, οι "επαναστάτες του μπιντέ". Αυτοί βγαίνουν στα κανάλια και ωρύονται, αυτοί αναπαράγουν ό,τι βλακεία δουν στα σάιτς, αυτοί γράφουν - συνήθως ανορθόγραφους - οχετούς στα σόσιαλ μίντια. Αυτοί με τον τρόπο τους "εκμεταλλεύονται" τη λαχτάρα των ΜΜΕ να "πουλήσουν", να αναδείξουν το ακραίο, το τραβηγμένο απ' τα μαλλιά, το "φολκλόρ", το αστείο, το προβοκατόρικο. 

 

 

Όλοι οι υπόλοιποι, οι "κανονικοί άνθρωποι", αυτοί που συχνά αποκαλούμε "σιωπηρή πλειοψηφία", αποφεύγουν τις γελοιότητες και τις ακρότητες. Πειθαρχούν στα μέτρα για τον κορωνοϊό και φοράνε στοργικά τη μάσκα στα παιδικά προσωπάκια πριν τα στείλουν σχολείο, χωρίς να τσακώνονται και να λογομαχούν με τους ψεκασμένους που αλυχτούν παραδίπλα. Αποφεύγουν το συνωστισμό, πλένουν τα χέρια τους, βγάζουν τα παπούτσια μπαίνοντας σπίτι, δείχνουν κοινωνική συνείδηση και ευαισθησία, ανθρωπιά και υπευθυνότητα, κυρίως εμπιστοσύνη σ' αυτούς που ξέρουν: τους επιστήμονες. Και με όσα κάνουν, δεν προστατεύουν μόνο τους γονείς τους, τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους, αλλά και τους γονείς του διπλανού και τον παππού του γείτονα και τη γιαγιά του απέναντι, χωρίς καν να τον γνωρίζουν προσωπικά.

 

 

Η σιωπηρή πλειοψηφία δεν παρακινεί τους Έλληνες να πάνε σε πόλεμο με την Τουρκία, επειδή ο Ερντογάν έβγαλε τα πλοία του σεργιάνι. Δεν θα πλακωθεί στο γήπεδο με τους αντίπαλους οπαδούς ή την Αστυνομία και δεν θα βγει στις εκπομπές του ΣΠΟΡ FM να πλακώνεται τηλεφωνικά με τον προηγούμενο που είπε κάτι για την ομαδάρα. Δεν θα ψάξει να βρει θεωρίες συνωμοσίας παντού, θα διαβάσει, θα ενημερωθεί και θα αξιολογήσει τόσο την πληροφορία, όσο και την πηγή απ' όπου αυτή προήλθε. Θα δείξει σύνεση και αυτοσυγκράτηση ακόμα και στη μεγαλύτερη δυσκολία, θα "βάλει πλάτη", θα κάνει θυσίες, θα σφίξει τα δόντια, θα κάνει το σκατό της παξιμάδι αν χρειαστεί για να μπορέσει να προχωρήσει. Θα πέσει, αλλά θα σηκωθεί και πάλι. Θα γονατίσει, αλλά θα σταθεί στα πόδια της. 

Δεν είναι "πρόβατα" όλοι αυτοί οι άνθρωποι που απαρτίζουν τη "σιωπηρή πλειοψηφία", επειδή δεν γελοιοποιούνται στις κάμερες, λέγοντας αρλούμπες και δεν φωνασκούν γεμάτοι "ιερή αγανάκτηση", με τις φλέβες στο λαιμό να τεντώνονται σαν χορδές ηλεκτρικής κιθάρας. Ούτε σανό τρώνε, ούτε είναι αφελείς ή βολεμένοι ή κοιμισμένοι. Είναι κανονικοί άνθρωποι, όπως εσύ κι εγώ, που έχουν τις αγωνίες και τα προβλήματά τους, που ανησυχούν για το μέλλον των παιδιών τους, που δουλεύουν δυο δουλειές για να τα φέρουν βόλτα, που στερούνται πράγματα, που χαμογελούν μπροστά στο γιο και την κόρη τους, για να μην τους βλέπουν "σκοτεινιασμένους" και αγχώνονται. Δεν πετάει στα σύννεφα η "σιωπηρή πλειοψηφία", ούτε τα βλέπει όλα ρόδινα, δεν παραμυθιάζεται από τις υποσχέσεις των πολιτικών, δεν εθελοτυφλεί. Αλλά δεν τα ισοπεδώνει και όλα και δίνει τη δική της μάχη, καθημερινά, όσο αντίξοες κι αν είναι οι συνθήκες, διότι έχει μάθει ένα πράγμα: ότι όσο πολύ κι αν βρέξει, κάποια στιγμή θα σταματήσει.

Και τότε, θα βγει επιτέλους ο ήλιος.