Όταν ο Sean Connery συστηνόταν για πρώτη φορά ως James Bond

Το πιο αντρικό intro που έχει γίνει σε μία παρτίδα baccarat έχει ακόμη πολλά να διδάξει.

Παρότι ο Χρήστος Κάβουρας έχει καλύψει το περισσότερο έδαφος όσον αφορά την ταινία Dr. No, νιώθουμε την ανάγκη να τονίσουμε κάποια πράγματα τόσο για την ιστορία που έχει στις πλάτες του ο James Bond, όσο και κάποια πράγματα που είδαμε πρόσφατα στο No Time To Die και μας απογοήτευσαν.

 

Διάβασε επίσης: Ήταν τελικά ο Daniel Craig ο James Bond που θέλαμε;

 

Θα πάμε πίσω στο 1960 όταν η παραγωγή θα καταστήσει σαφές στους σεναριογράφους Richard Maibaum και Johanna Harwood, πως η ταινία θα κυκλοφορήσει ως Dr. No με το όνομα του James Bond απλά να φαίνεται στο πόστερ. Είναι ένα μικρό βήμα που θέλει να κάνει με τον ήρωα η εταιρεία πριν ανοιχτεί αρκετά και που βλέπει ένα πρόσφορο έδαφος για το γεγονός και μόνο ότι έχει στρατολογήσει για τον ρόλο έναν ηθοποιό που ξεχωρίζει ήδη για την υποκριτική του και την αρρενωπότητά του. Τον Sean Connery. Άλλωστε είχε πάρει ήδη καλές κριτικές με την μίνι εμφάνιση του 007 με τον Barry Nelson στο ρόλο.

H πρώτη σκηνή του James Bond ανοίγει παίζοντας baccarat στο ίδιο τραπέζι με την Sylvia Trench. Παρότι ο Ian Fleming δεν συμφωνούσε με την επιλογή του Sean Connery γιατί είχε στον μυαλό του έναν πιο upper class ηθοποιό που να είναι Βρετανός και όχι Σκωτσέζος, άλλαξε άποψη μετά από αυτήν εδώ την σκηνή. Αρχικά τόσο ο συγγραφέας όσο και οι παραγωγοί, είχαν ανατριχιάσει στο άκουσμα ότι ένας ηθοποιός που παράτησε το σχολείο στα 15 για να μπει στο Βασιλικό Ναυτικό και προέρχεται από μία αστική οικογένεια του Εδιμβούργου έχοντας δουλέψει και γαλατάς, θα έπαιζε τον 007. Κι όμως, όλα άλλαξαν αφού ο Connery μεταμορφώθηκε κυριολεκτικά για τον ρόλο.

 

 

Το σμόκιν που φοράει ο Bond στην παρτίδα του chemin de fer είναι από την Saville Row και τον θρυλικό Anthony Sinclair. Τα τσιγάρα που καπνίζει στην παρτίδα είναι Morland και ο Ian Flemingζήτησε συγκεκριμένα να περιέχει αυτά η καπνοθήκη του ήρωα. Η αρχική σκέψη ήταν ο Bond να συστηθεί σχεδόν αμέσως στο κοινό ώστε να κατανοήσει ποιος είναι ο κεντρικός χαρακτήρας. Και πάλι ωστόσο ο Fleming επέμενε πως για να σου μείνει χαραγμένος στο μυαλό ένας άνθρωπος, θα έπρεπε να σου συστηθεί με τέτοιο τρόπο που να είναι αξέχαστος. Και ακριβώς αυτό έγινε. Με μία απλή παρατήρηση στη Sylvia Trench ότι θαυμάζει το κουράγιο της μιας και τα φύλλα του baccarat της πάνε ξεκάθαρα κόντρα, ο Bond έχει γυρισμένη την πλάτη στον φακό μέχρι να ανάψει το τσιγάρο και να συστηθεί. Τα υπόλοιπα, είναι ιστορία.

 

 

 

Αυτή όμως ακριβώς η ιστορία, αυτό το intro ενός τόσο μοναδικού χαρακτήρα, είναι που μας γοήτεψε ως παιδιά, που καθοδήγησε γενιές και γενιές αντρών ανά τον κόσμο και έδωσε πνοή σε έναν από τους πιο εμβληματικούς χαρακτήρες εκεί έξω. Έχουμε υποχρέωση να μην ξεχνάμε πως ξεκίνησε η μεγάλη μας αγάπη για τον James Bond και πως κάποια πράγματα οφείλουν να παραμένουν αναλλοίωτα.