Ο τριαθλητής Hayden Wilde βρίσκεται σε τρομερή φόρμα. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, το αναβάθμισε σε ασημένιο στο Παρίσι και τώρα θα κυνηγήσει να ολοκληρώσει τη συλλογή με το χρυσό στο Λος Άντζελες.
Μέχρι τότε, ο 28χρονος Νεοζηλανδός δεν κάθεται λεπτό. Πρόσφατα στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στη σημαντικότερη σειρά του αθλήματος, το T100 World Tour (δηλαδή 2 χλμ. κολύμπι, 80 χλμ. ποδήλατο και 18 χλμ. τρέξιμο), αφού κέρδισε πέντε συνεχόμενους αγώνες μέσα στη σεζόν. Θα μπορούσε κανείς να νομίζει ότι όλα του πάνε εύκολα, με βάση τον χαλαρό και προσιτό χαρακτήρα του, όμως πίσω από κάθε νίκη κρύβονται πρώιμες ήττες και πίσω από κάθε τρόπαιο μήνες εξαντλητικής προπόνησης και σκληρά κερδισμένα μαθήματα.
Με βάση στο Άμπου Ντάμπι, ο Wilde μιλώντας στο Inside Hood, αποκάλυψε για το πώς διατηρεί το κίνητρο, την έμπνευση και την πείνα του, όταν οι συνθήκες, οι αντίπαλοι ή ακόμα και το ίδιο του το σώμα προσπαθούν να τον φρενάρουν.
Δανείσου από τους καλύτερους
«Μεγάλωσα σε ένα μικρό μέρος που λέγεται Whakatāne, στην ανατολική ακτή του Βόρειου Νησιού της Νέας Ζηλανδίας. Αρχικά έπαιζα ποδόσφαιρο και χόκεϊ και μετά μπήκα στους αγώνες αντοχής, που με οδήγησαν στο τρίαθλο και στο πρώτο μου παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Μάουι. Η πόλη μας έχει περίπου 30.000 κατοίκους, αλλά είναι πολύ αθλητική κοινότητα. Προπονούμουν μαζί με τη Lisa Carrington, την πιο επιτυχημένη Ολυμπιονίκη της Νέας Ζηλανδίας, που είναι κανόε-καγιάκ. Εκείνη την περίοδο έκανα αρκετό καγιάκ για το multisport κομμάτι μου. Το να βλέπεις κορυφαίους αθλητές να προέρχονται από μια μικρή πόλη σου δίνει την πίστη ότι όλα είναι δυνατά. Μαθαίνεις από αυτούς, αντιγράφεις τις συνήθειές τους και τις ενσωματώνεις στο δικό σου άθλημα.»
Κάνε την αγγαρεία να δουλέψει υπέρ σου
«Μετά από μερικά παγκόσμια πρωταθλήματα, μετακόμισα 45 λεπτά μακριά, σε μια μεγαλύτερη πόλη με καλύτερες εγκαταστάσεις, την Tauranga. Δούλευα σε εργασίες κήπου, 30 ώρες την εβδομάδα, μαζί με 20 ώρες προπόνησης. Όλοι στη δουλειά έκαναν αθλητισμό, οπότε υπήρχε καλή ενέργεια. Έπρεπε να βλέπεις αυτές τις μέρες στη δουλειά σαν μέρες γυμναστηρίου. Τους πρώτους μήνες ήμουν αρκετά κουρασμένος, αλλά το σώμα προσαρμόζεται. Με βοήθησε πολύ να μάθω να είμαι ανθεκτικός και απλώς να κάνω τη δουλειά. Ήταν σκληρά χρόνια, αλλά απόλαυσα το grind με τα παιδιά.»
Οι αλλαγές πλάνων δεν είναι πισωγύρισμα
«Δεν ήμουν αρκετά καλός για να μπω στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες το 2018, αλλά τελικά προκρίθηκα (στους Ολυμπιακούς του Τόκιο το 2020). Μετά ήρθε η πανδημία και όλα αναβλήθηκαν. Και στις δύο περιπτώσεις, μου δόθηκε επιπλέον χρόνος για να βελτιώσω την τέχνη μου. Ειδικά με την πανδημία, το ότι δεν υπήρχαν αγώνες για σχεδόν έναν χρόνο μου έδωσε την ευκαιρία να κάνω πολύ σκληρή προπόνηση και να προετοιμάσω το σώμα μου για τους Ολυμπιακούς.»
Έλεγξε ό,τι περνά από το χέρι σου
«Στο Τόκιο θα ήμουν ευχαριστημένος ακόμα και με την όγδοη θέση, οπότε το μετάλλιο ήταν απρόσμενο. Αυτό έβαλε πίεση στο Παρίσι, αλλά εγώ μου αρέσει η πίεση. Πιο πρόσφατα, πηγαίνοντας στο T100 με πέντε νίκες σε πέντε αγώνες, σκέφτηκα: “Μπορείς εύκολα να χαλαρώσεις και να αφήσεις το γκάζι. Ή μπορείς να σφίξεις τα δόντια και να δεις τι άλλο μπορείς να βγάλεις από τον εαυτό σου.” Εγώ έσφιξα τα δόντια. Έλεγξε ό,τι μπορείς και προχώρα για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.»
Η αποτυχία είναι καύσιμο
«Αν ένας αγώνας δεν πάει όπως θέλω, βλέπω την επανάληψη και μετά δίνω στον εαυτό μου μία μέρα να σκεφτεί τι μπορώ να κάνω καλύτερα. Πάντα νιώθω πιο “φτιαγμένος” για τον επόμενο αγώνα όταν δεν παίρνω το αποτέλεσμα που θέλω. Κατά καιρούς δουλεύω και με αθλητικό ψυχολόγο, το να μένεις ανοιχτός σε εξωτερικές συμβουλές είναι καλός τρόπος να ξεκολλάς από το κεφάλι σου. Με έχει βοηθήσει να καταλάβω ότι δεν μπορείς να έχεις καλή μέρα κάθε μέρα. Οι κακές μέρες δεν είναι αποτυχίες, είναι ευκαιρίες να μάθεις από τα λάθη σου.»
Να θυμάσαι τους αντιπάλους σου
«Μπορεί να προπονηθώ μέχρι και τέσσερις φορές την ημέρα, με περίπου έξι προπονήσεις ποδηλάτου την εβδομάδα, έξι κολύμπια και πέντε τρεξίματα. Είναι έντονο, αλλά αυτή είναι η δουλειά μου. Όπως σε κάθε δουλειά, υπάρχουν μέρες που δεν έχεις κίνητρο και θα προτιμούσες απλώς να χαλαρώσεις. Τότε στέλνω μήνυμα σε έναν φίλο να δω αν θέλει να έρθει μαζί. Αυτό με βοηθά να βγω από την πόρτα, που είναι το πιο δύσκολο βήμα όταν δεν έχεις όρεξη. Πρέπει πάντα να θυμάσαι ότι οι αντίπαλοί σου δεν ξεκουράζονται, είναι εκεί έξω και δουλεύουν.»
Άσε το (πού και πού)
«Σίγουρα δεν είμαι από αυτούς που ακούνε podcast για τρίαθλο στον ελεύθερο χρόνο τους. Πρέπει να χαλαρώνεις και να βγαίνεις έξω από το άθλημα. Είναι σαν να είσαι εργασιομανής, χρειάζεσαι χρόνο μακριά. Μπορεί να παίξω βιντεοπαιχνίδια ή να πιω έναν καφέ με έναν φίλο. Και παρότι έχω καλή διατροφή, αν πάρω καφέ, μάλλον θα πάρω και ένα κομμάτι carrot cake. Χρειάζομαι τις θερμίδες. Δεν νομίζω ότι είναι υγιές να ζεις και να αναπνέεις μόνο για ένα άθλημα. Χρειάζεσαι λίγο χρόνο εκτός, για να επιστρέφεις πιο δυνατός.»
