Κάποτε ήταν της μόδας τα βαμπίρ, τώρα οι κανίβαλοι παίρνουν την εκδίκηση τους.

Ποιος δεν θυμάται πόσο cult είχε γίνει τότε ο Tom Cruise στην “Συνέντευξη με έναν βρυσκόλακα;”. Ουσιαστικά ήταν και η ταινία που έκανε παγκοσμίως γνωστό τον Brad Pitt και έριξε στο τραπέζι το βαρύ χαρτί των βαμπίρ. Πλέον όμως όλα αυτά έχουν μεταλλαχθεί, όπως μία ράτσα πλασμάτων που ελίσσονται μέσα στο χρόνο. Η ποπ κουλτούρα είναι ένα αδηφάγο τέρας που μέσα του ανακυκλώνει τα πάντα, σαν ένας τεράστιος οχετός, μία δίνη που ανακατεύει εποχές και μόδες. Τώρα έχει έρθει στην επιφάνεια ο κανιβαλισμός. Κι όταν λέμε “τώρα¨ εννοούμε τα τελευταία 5 χρόνια. Όλο και περισσότεροι παραγωγοί και σεναριογράφοι στρέφονται προς το είδος του sensual cannibalism. Είναι δυνατόν όμως ποτέ κάτι τόσο αποτρόπαιο και απωθητικό να αποτελέσει σήμα εκκίνησης για μία γενιά; Για ένα trend έστω; Κι όμως είναι.

To “Bones and All” προσπαθεί να δείξει cool και αυτό δεν είναι καθόλου cool

 
 

Δεν είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς την τάση του κανιβαλισμου να μεγαλώνει στον κινηματογράφο. Αρκεί κανείς να δει ταινίες όπως τα Bones & All με τον “πολύ” και μάλλον διόλου κουλ τελικά Timothee Chalamet στο ρόλο του ευαίσθητου κανίβαλου έφηβου, το αριστουργηματικό, ανεξάρτητο Raw που μας πήρε κυριολεκτικά τα μυαλά πίσω το 2016, μία εξαίρετη δουλειά της Julia Ducournau η οποία αργότερα έγινε διάσημη για το μέτριο τελικά Titane. Τα παραδείγματα δεν σταματάνε εδώ, έχουμε μία ολόκληρη σειρά αναβίωση στον Hannibal Lecter, με έναν τρομερό Mads Mikkelsen, έχουμε το πιο άγνωστο horror film από το Μεξικό me τίτλο We Are What We Are, έχουμε το πρόσφατο horror The Menu και φυσικά την τελευταία επιτυχία του Netflix Dahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story που έκανε μεγάλο πάταγο. Είχαμε το πρόσφατο πολύ καλό Fresh όπως επίσης και το Yellowjackets. Ναι, η φάση είναι κανιβαλισμός. Γιατί όμως, αναρωτιόμαστε.

 

 
 

Ένα από τα μεγαλύτερα ταμπού της δυτικής κοινωνίας πλέον έχει γίνει ένα κινηματογραφικό sensation. Αν κοιτάξει όμως κανείς στην φύση θα δει πως υπάρχουν άπειρες τάσεις κανιβαλισμού στα περισσότερα είδη. Τα ζώα έχουν τους λόγους τους να τρώνε τα ίδια τους τα παιδιά, είτε αυτός μπορεί να είναι η πείνα είτε κάποια ανάγκη της αγέλης. Ο κανιβαλισμός ουσιαστικά απαγορεύθηκε από τους Αρχαίους Έλληνες κι έτσι το ταμπού πέρασε στους Ρωμαίους κι από εκεί σε όλη την μοντέρνα Δύση. Κι όμως κάποιες φυλές στην Νότια Αμερική τρώνε τους νεκρούς τους. O κανιβαλισμός είναι καθαρά θέμα κουλτούρας, λένε οι ειδικοί, όπως ο καθηγητής βιολογίας Bill Schutt που έχει γράψει δύο βιβλία για τον κανιβαλισμό και την ποπ κουλτούρα.

 

 
 

Μήπως όμως τελικά όλο αυτό γίνεται μόνο και μόνο για τα φώτα της δημοσιότητας; Η αλήθεια είναι πως ό,τι έχει να κάνει με κανιβαλισμό πουλάει αυτόματα. Μόλις ο άλλος ακούσει πως κάποιος σκότωσε κάποιον άλλο και μετά τον έφαγε, τότε αμέσως ενδιαφέρεται να ακούσει την ιστορία. Μάλλον είναι στην ανθρώπινη η φύση η δόση αυτή της περιέργειας που κάνει τον κανιβαλισμό και πάλι trend.