Όταν ο Jelly Roll ανέβηκε στη σκηνή στα 39 του για να παραλάβει το βραβείο New Artist of the Year, δεν ήταν απλώς μία δικαίωση ενός καλλιτέχνη. Ήταν μία υπενθύμιση ότι τα όνειρα δεν λειτουργούν με χρονοδιαγράμματα και deadlines, ούτε κοιτάνε ηλικίες και όμορφα σώματα, ούτε καν ρωτάνε αν «έπρεπε να έχεις φτάσει εκεί νωρίτερα».
Δύο χρόνια αργότερα, ο Αμερικανός ράπερ, τραγουδιστής και στιχουργός συνεχίζει να απολαμβάνει την άνοδό του, κέρδισε το Βραβείο Best Contemporary στα πρόσφατα Grammy αλλά δεν ξεχνάει από πού ξεκίνησε.
Bad Bunny: Το mainstream μιλάει πια ισπανικά
Η ζωή σπάνια ακολουθεί ευθεία ένα σταθερό μονοπάτι, σε πάει από δρόμους που δεν διάλεξες, σε καθυστερεί, σε δοκιμάζει, σε κάνει να αμφιβάλλεις για το αν άξιζε όλος αυτός ο κόπος. Όμως κάθε παράκαμψη, κάθε λάθος στροφή, κάθε νύχτα που δεν κοιμήθηκες από σκέψεις ή φόβο, ουσιαστικά σε «δημιουργεί». Σε επανατοποθετεί στον κόσμο, σε προετοιμάζει χωρίς να το καταλαβαίνεις για τη στιγμή που θα είσαι έτοιμος να αντέξεις αυτό που κάποτε ευχόσουν.
Σε τι διαφέρει η τραπ από τη ραπ μουσική;
Ο λόγος του Jelly Roll είναι σκέτη έμπνευση
Αν νιώθεις κουρασμένος, μην τα παρατήσεις. Η κούραση δεν είναι σημάδι ήττας, αλλά απόδειξη ότι προσπαθείς. Αν αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου, συνέχισε. Η αμφιβολία δεν ακυρώνει το ταξίδι, απλώς σου θυμίζει πόσο σημαντικός είναι ο προορισμός.
Το παρελθόν είναι πίσω σου για έναν λόγο. Μπροστά σου απλώνεται ένας δρόμος πολύ πιο μεγάλος, γεμάτος πιθανότητες και δυνατότητες που δεν έχεις καν φανταστεί ακόμα. Το παρμπρίζ της ζωής είναι φαρδύ για να κοιτάς μπροστά, όχι για να μένεις κολλημένος στον καθρέφτη.
Η ιστορία του Jelly Roll, με λίγα λόγια, δεν είναι παραμύθι επιτυχίας της μιας νύχτας, αλλά ένα μάθημα αντοχής. Η επιτυχία δεν χαρίζεται σε όσους βιάζονται, αλλά σε όσους μένουν όρθιοι όταν όλοι οι άλλοι έχουν κουραστεί να συνεχίσουν.
Γιατί το να τα παρατήσεις δεν είναι ποτέ επιλογή
Πάρε μια ανάσα, εμπιστεύσου τη διαδρομή σου και να θυμάσαι κάτι απλό: ο χρόνος σου δεν χάθηκε. Απλώς δεν έχει φτάσει ακόμα η δική σου στιγμή.
