Για τους περισσότερους άντρες, οι πρώτες και πιο έντονες αθλητικές αναμνήσεις δεν συνδέονται με κάποια μεγάλη νίκη, ένα μετάλλιο ή ένα τρόπαιο, αλλά με έναν άνθρωπο. Τον πατέρα τους.
Εκείνον που κράτησε τη σέλα όταν ανέβηκες για πρώτη φορά στο ποδήλατο, αυτόν που περπατούσε δίπλα σου, ενώ εσύ προσπαθούσες να ισορροπήσεις ανάμεσα στον φόβο και τον ενθουσιασμό και κάποια στιγμή άφησε το χέρι του χωρίς να το καταλάβεις. Όχι επειδή δεν σε πρόσεχε, αλλά επειδή ήξερε ότι ήσουν έτοιμος να προχωρήσεις μόνος σου.
Είναι ο άνθρωπος που σε πήγε για πρώτη φορά στην πισίνα ή στη θάλασσα, που σου έμαθε να μην φοβάσαι το νερό, να δοκιμάζεις, να πέφτεις και να ξανασηκώνεσαι. Για εκείνον που σε μύησε στα πρώτα σου αθλητικά βήματα χωρίς να το αντιλαμβάνεσαι ως μάθημα. Γιατί οι σημαντικότερες αξίες δεν διδάσκονται με λόγια, μεταδίδονται μέσα από κοινές εμπειρίες.
Ήταν πάντα εκεί.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ.
