Μετά το εκκωφαντικό 4-0 επί των Nets, ο Tatum και η παρέα του δείχνουν ικανοί για όλα. Και μας αρέσουν.

Ήταν λίγες μέρες πριν το φινάλε της φετινής Regular Season που ένα περίεργο φαινόμενο επηρέαζε τις πρώτες ομάδες της κατάταξης. Heat, Celtics, Bucks και 76ers «τσακώνονταν» (παραδόξως) για το ποιος δεν θα τερματίσει ψηλότερα καθώς παρά το πλεονέκτημα έδρας, στο Play-In τουρνουά παραμόνευε η ομάδα φόβητρο των Durant-Irving, Nets, κάτι που σήμαινε ότι η 1η και η 2η θέση στην τελική κατάταξη θα έφερνε δυσκολίες από τον πρώτο κιόλας γύρο των NBA Playoffs. Τελικώς ο κλήρος έκατσε στο νο.2 και στην ομάδα της Βοστόνης και ένα μικρό χαμόγελο έσκασε στο Brooklyn για τη συγκεκριμένη εξέλιξη.

Οι Celtics μπορεί να μην ήταν το φαβορί, ωστόσο δεν θύμιζαν πλέον σε τίποτα το συνονθύλευμα που ντρεπόσουν να αντικρίσεις στην αρχή της σεζόν. Ο νέος κόουτς Ime Udoka δεν γέμισε σε κανέναν το μάτι από την αρχή της σεζόν, ωστόσο στην πορεία αποδείχτηκε ο κατάλληλος «ψυχολόγος» για να ανεβάσει επίπεδο τους κατά τα φαινόμενα κορεσμένους αστέρες των Celtics. Jayson Tatum και Jaylen Brown ανέκαθεν ήταν συμπαθείς αλλά πλέον δείχνουν σαν να πάτησαν το κουμπί για την εκτόξευση, ενώ μαζί τους βλέπουν αυτόν τον «παχουλό» πλην όμως τίμιο Marcus Smart να αναδεικνύεται σε μεγάλη μορφή της επιτυχίας, βγάζοντας ενέργεια και ποιότητα ειδικά σε σημεία που καίει η μπάλα. Μαζί με αυτούς και οι υπόλοιποι του roster.

 

 

Μια παρέα που ξέρει τι θέλει στο παρκέ

Πέρα από τα βαριά χαρτιά της ομάδας, οι Celtics δεν μπορείς να πεις ότι έχουν έναν Durant ή έναν LeBron που ξέρεις ότι βρέξει ή χιονίσει θα προσφέρουν κάθε βραδιά που η πίεση κοντεύει να σπάσει τον υδράργυρο, που θα πάρουν την ομάδα από το χεράκι και σαν τον Μωυσή θα την οδηγήσουν στη Γη της Επαγγελίας.

Αυτός εδώ φέτος δείχνει να έχει εκτοξευθεί στο ΝΒΑ.

Οι Celtics του Udoka μπορεί να μη διαθέτουν μια Big 3 όπως εκείνη των Garnett-Allen-Pierce που έφερε το πρωτάθλημα το 2008 ή να φαίνονται το αουτσάιντερ σε σχέση με κάθε ομάδα που βρίσκουν απέναντί τους στην Post Season, ωστόσο έχουν ανακαλύψει κάτι για το οποίο κανείς δεν τους κοντράρει. Και αυτό λέγεται «όλοι για την ομάδα».

Δεν παίζουν όλοι για τον Tatum ή τον Brown, εκείνοι όπως και όλοι οι υπόλοιποι παίζουν για το σύνολο, για τον προπονητή τους, για τη βαριά φανέλα που φοράνε και σε κάθε λεπτό που παίζουν στο παρκέ αισθάνεσαι πως δεν αγχώνονται ακόμα και όταν η μπάλα δείχνει να καίει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν γίνονται ποτέ έρμαιο κανενός αντιπάλου. Οι Nets το κατάλαβαν και με το παραπάνω.

 

 

Στο Game 4 του Brooklyn με το σκορ να είναι κοντά λίγο πριν το φινάλε, την πρόκριση στα ημιτελικά περιφέρειας να απέχει ελάχιστα και τον Tatum να βγαίνει εκτός με 6 φάουλ όλοι θεώρησαν ότι οι Κέλτες δεν θα άντεχαν χωρίς τον ηγέτη τους.

Όποιος είδε τα τελευταία 2:48 ωστόσο μάλλον κατάλαβε ότι οι φετινοί Celtics δεν σηκώνουν αστεία, ούτε και καταλαβαίνουν από απώλειες. Κανένα άγχος, κανένας δισταγμός και στο τέλος έθεσαν νοκ άουτ με εκκωφαντικό τρόπο ένα εκ των μεγάλων φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου.

 

Πού μπορούν να φτάσουν άραγε;

Στη θεωρία μπορούμε να πούμε πολλά, αλλά οι ημιτελικοί Περιφέρειας απέναντι στους Milwaukee Bucks του Γιάννη Αντετοκούνμπο (η λογική λέει ότι θα περάσουν τους Bulls) είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Σίγουρα οι φαν του Giannis δεν θέλουν να σκέφτονται το ενδεχόμενο έκπληξης στην προσπάθεια των «ελαφιών» για το repeat ωστόσο όποιος βλέπει και ξέρει τι εστί NBA PlayOffs είναι βέβαιο ότι δεν χαίρεται που αυτοί οι Celtics θα αποτελέσουν το επόμενο εμπόδιο πριν τους Τελικούς της Ανατολής.

 

 

Αναμφίβολα δεν θες ποτέ αντίπαλο τον Durant και τον Irving, κυρίως όμως κάποιον που τους απέκλεισε και μάλιστα με τόσο εκκωφαντικό τρόπο.