Η ιδέα ότι όσο πιο έξυπνος είναι ένας άνδρας τόσο πιο δύσκολο είναι να βρει και να διατηρήσει μια σχέση ακούγεται αρχικά σαν υπεραπλούστευση ή ακόμα και σαν δικαιολογία. Δεν πρόκειται, φυσικά, για κάποιον απόλυτο ψυχολογικό νόμο. Υπάρχουν εξαιρετικά ευφυείς άνδρες σε ευτυχισμένες σχέσεις και άνθρωποι με μέτρια νοημοσύνη που δυσκολεύονται εξίσου. Παρ’ όλα αυτά, η ψυχολογία και η κοινωνική παρατήρηση δείχνουν ότι η υψηλή νοημοσύνη συχνά συνοδεύεται από χαρακτηριστικά που κάνουν τις ερωτικές σχέσεις πιο απαιτητικές και πιο σύνθετες.
Ένας από τους βασικότερους λόγους είναι η τάση για υπερανάλυση. Οι έξυπνοι άνδρες έχουν εκπαιδευτεί, συνειδητά ή ασυνείδητα, να σκέφτονται σε βάθος, να συνδέουν δεδομένα, να προβλέπουν συνέπειες. Αυτή η ικανότητα είναι ανεκτίμητη στη δουλειά, στη δημιουργία, στη στρατηγική σκέψη. Στις σχέσεις, όμως, συχνά λειτουργεί αντίστροφα. Αντί να ζουν τη στιγμή, αναλύουν κάθε λέξη, κάθε βλέμμα, κάθε καθυστέρηση στο μήνυμα. Προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν το συναίσθημα σαν να είναι μαθηματική εξίσωση. Το αποτέλεσμα είναι να χάνεται η αυθορμησία και να δημιουργείται μια εσωτερική ένταση που συχνά οδηγεί σε αυτοσαμποτάζ. Η έλξη, ωστόσο, δε γεννιέται μέσα από τη λογική τελειότητα αλλά μέσα από την αβεβαιότητα και το ρίσκο.
Παράλληλα, η υψηλή νοημοσύνη συνδέεται συχνά με υψηλότερα standards. Ένας έξυπνος άνδρας γνωρίζει καλύτερα τον εαυτό του, έχει επεξεργαστεί τις ανάγκες του και αναγνωρίζει πιο γρήγορα πότε κάτι δεν του ταιριάζει. Αυτό από μόνο του δεν είναι αρνητικό. Το πρόβλημα ξεκινά όταν τα standards μετατρέπονται σε φίλτρα τόσο αυστηρά που ελάχιστοι άνθρωποι μπορούν να τα περάσουν. Η ανυπομονησία απέναντι στην επιφανειακή επικοινωνία, τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα και τις προβλέψιμες συζητήσεις οδηγεί συχνά σε αποστασιοποίηση. Δεν είναι ότι δεν υπάρχουν πιθανοί σύντροφοι, αλλά ότι οι περισσότεροι απορρίπτονται πολύ νωρίς, πριν καν υπάρξει ο χρόνος να αναπτυχθεί κάτι ουσιαστικό.
Ένα ακόμα κρίσιμο σημείο είναι η συναισθηματική έκφραση. Η νοημοσύνη δεν ταυτίζεται με τη συναισθηματική ευφυΐα. Πολλοί έξυπνοι άνδρες έχουν μάθει να λειτουργούν μέσα από τη σκέψη και όχι μέσα από το συναίσθημα. Μπορούν να περιγράψουν με ακρίβεια τι συμβαίνει, αλλά δυσκολεύονται να πουν πώς νιώθουν. Η ευαλωτότητα τους φαίνεται επικίνδυνη, σχεδόν παράλογη. Έτσι, συχνά δείχνουν απόμακροι ή ψυχροί, όχι επειδή δεν ενδιαφέρονται, αλλά επειδή δεν έχουν μάθει να εκφράζουν το ενδιαφέρον τους με τρόπο που να γίνεται συναισθηματικά αντιληπτός. Στις σχέσεις, όμως, αυτό που μετράει δεν είναι η σωστή ανάλυση αλλά η αίσθηση ότι ο άλλος είναι συναισθηματικά παρών.
Σύμβουλος σχέσεων πιστεύει ότι οι άντρες που κάνουν ghosting είναι θηλυπρεπείς
Υπάρχει επίσης το στοιχείο της διαφορετικότητας. Ένας άνδρας με υψηλή νοημοσύνη συχνά νιώθει ότι δεν ταιριάζει εύκολα με τον μέσο όρο. Το χιούμορ του μπορεί να είναι πιο ιδιαίτερο, τα ενδιαφέροντά του πιο εξειδικευμένα, ο τρόπος σκέψης του λιγότερο συμβατικός. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει ένα αίσθημα απομόνωσης ακόμα και μέσα σε μια σχέση. Όταν δεν υπάρχει κοινό μήκος κύματος, η επικοινωνία κουράζει αντί να αναζωογονεί. Πολλοί έξυπνοι άνδρες αποσύρονται εσωτερικά, όχι επειδή δεν θέλουν σύνδεση, αλλά επειδή δεν βρίσκουν εύκολα ανθρώπους με τους οποίους να αισθάνονται πραγματικά κατανοητοί.
Ένας λιγότερο προφανής αλλά εξίσου σημαντικός λόγος είναι ότι οι πιο έξυπνοι άνθρωποι συχνά έχουν μικρότερη ανάγκη για εξωτερική επιβεβαίωση. Αντλούν ικανοποίηση από τον εσωτερικό τους κόσμο, τη δημιουργικότητα, τις ιδέες, τη μοναχικότητα. Η σχέση δεν είναι για αυτούς απαραίτητο καταφύγιο ή απόδειξη αξίας. Αυτό, από τη μία, είναι ένδειξη ψυχικής αυτάρκειας. Από την άλλη, μειώνει την ένταση με την οποία αναζητούν σύντροφο. Δεν κυνηγούν τη σχέση, δεν συμβιβάζονται εύκολα και δεν φοβούνται τόσο πολύ τη μοναξιά. Σε έναν κόσμο όπου το dating βασίζεται συχνά στη συνεχή διαθεσιμότητα και στο παιχνίδι των εντυπώσεων, αυτή η στάση μπορεί να εκληφθεί ως αδιαφορία.
Στη σύγχρονη εποχή, με τα dating apps και την κουλτούρα της άμεσης αντικατάστασης, όλα τα παραπάνω ενισχύονται. Ο έξυπνος άνδρας βλέπει καθαρά τα μοτίβα, αναγνωρίζει το ghosting, την επιφανειακή σύνδεση, την έλλειψη ουσιαστικής πρόθεσης. Αντί να συμμετέχει στο παιχνίδι, συχνά αποσύρεται. Αυτό τον προστατεύει, αλλά ταυτόχρονα τον απομονώνει. Η επίγνωση, χωρίς συναισθηματική ευελιξία, μπορεί να γίνει παγίδα.
Το συμπέρασμα δεν είναι ότι η εξυπνάδα καταδικάζει έναν άνδρα στη μοναξιά. Το πραγματικό ζήτημα είναι τι κάνει με αυτήν. Όταν η νοημοσύνη δεν συνοδεύεται από συναισθηματική διαθεσιμότητα, ενσυναίσθηση και την ικανότητα να αφήνεσαι, τότε λειτουργεί ως εμπόδιο. Οι πιο επιτυχημένες σχέσεις δεν είναι απαραίτητα ανάμεσα στους πιο έξυπνους ανθρώπους, αλλά ανάμεσα σε εκείνους που μπορούν να συνδυάσουν σκέψη και συναίσθημα.
Ίσως, τελικά, το μεγαλύτερο στοίχημα για έναν έξυπνο άνδρα δεν είναι να βρει τον “σωστό” άνθρωπο, αλλά να επιτρέψει στον εαυτό του να μην τα ελέγχει όλα. Να δεχτεί ότι η αγάπη δεν είναι πρόβλημα προς επίλυση, αλλά εμπειρία προς βίωση. Και εκεί, ακριβώς, αρχίζουν να αλλάζουν όλα.
