Ας είμαστε ειλικρινείς, όταν είδαμε το πρώτο τρέιλερ του Wonder Man, το μυαλό μας πήγε αυτόματα στο κακό σενάριο: «άλλο ένα Marvel πείραμα», «άλλο ένα meta αστείο που νομίζει ότι είναι εξυπνότερο απ’ όσο είναι» ή χειρότερα, «άλλο ένα She-Hulk που θα μας ζητάει συγγνώμη επειδή υπάρχει».
Γιατί λένε ότι το «Wonder Man» θα είναι η καλύτερη σειρά που έβγαλε ποτέ η Marvel;
Δεν φταίμε εμείς, έχει δώσει πολλές αφορμές οι Marvel με τις παπάτζες που έχει δημιουργήσει στη μετά-Endgame εποχή. Ακόμα και το Fantastic Four: First Steps ήταν λίγο σε σχέση με αυτό που περιμέναμε. Και κάπου εκεί, πατήσαμε play έτοιμοι να κράξουμε.
Μόνο που… δεν το κάναμε
Το Wonder Man δεν είναι σειρά για capes, CGI πανηγύρια και post-credit σκηνές που σε αναγκάζουν να θυμάσαι τι έγινε πριν από 12 χρόνια σε μια ταινία που είδες με hangover. Είναι μια μικρή, ήσυχη, σχεδόν ανθρώπινη ιστορία που φοράει Marvel λογότυπο από συνήθεια, όχι από ανάγκη. Διότι πολύ απλά μιλάει για έναν superhero που δεν θέλει να σώσει τον κόσμο
Ο Simon Williams (Yahya Abdul-Mateen II) έχει δυνάμεις. Ισχυρές, σε βαθμό Superman. Μόνο που δεν τον πολυνοιάζει. Δεν θέλει να γίνει σύμβολο, ούτε και να μπει στους Avengers για να σώσει πόλεις και τον πλανήτη. Θέλει να γίνει ηθοποιός. Κανονικός. Επιτυχημένος. Να τον πάρουν στα σοβαρά.
Το πιο ενοχλητικό trend είναι τα ΑΙ leaks από το σετ των Avengers
Η σειρά δεν βιάζεται να δείξει τι μπορεί να κάνει ο ήρωάς της, αλλά περισσότερο ενδιαφέρεται για το τι νιώθει όταν αποτυγχάνει, όταν αυτοσαμποτάρεται, όταν κολλάει στο κεφάλι του Wonder Man και χάνει ρόλους επειδή σκέφτεται πάρα πολύ. Αντί για origin story, παίρνουμε μια ιστορία ανασφάλειας. Αντί για μάχες, auditions. Αντί για κακούς, casting directors. Και κάπου εκεί μπαίνει στο πλάνο ο Ben Kingsley. Ναι, ο fake Mandarin. Όχι απλώς μπαίνει, αλλά κουβαλάει τη σειρά.
Ο Trevor Slattery, αυτός ο ξεχασμένος, washed-up, λίγο τραγικός και πολύ ανθρώπινος πρώην ηθοποιός, γίνεται κάτι πολύ περισσότερο από comic relief. Γίνεται μέντορας, φίλος, καθρέφτης. Το buddy στοιχείο μεταξύ εκείνου και του Simon είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής του Wonder Man. Μιλάμε άλλωστε για εκείνη τη σχέση δύο αντρών που βρίσκονται σε διαφορετικές φάσεις ζωής, αλλά αναγνωρίζουν ο ένας στον άλλον τις ίδιες αποτυχίες, τις ίδιες ψευδαισθήσεις, τα ίδια απωθημένα.
Υπάρχουν σκηνές όπου απλώς μιλάνε για υποκριτική, για ρόλους, γενικώς για λόγια που είπαν κάποτε στη σκηνή. Και, χωρίς να το καταλάβεις, η Marvel σου έχει στήσει μάθημα για το τι σημαίνει τέχνη και γιατί πονάει.
Τελικά αξίζει;
Το Wonder Man είναι σχεδόν προκλητικό για τα σημερινά δεδομένα του MCU. Επεισόδια μισάωρα, λίγη έως καθόλου δράση, ελάχιστο fan service, κάτι εντελώς ανάλαφρο χωρίς να χρειάζεσαι 100% την προσοχή σου. Με λίγα λόγια, αν θες εκρήξεις, multiverse, portals και cameos, θα απογοητευτείς. Αν όμως έχεις κουραστεί από το να σου φωνάζουν ότι «αυτό είναι ΕΠΟΣ», ενώ εσύ νιώθεις απλώς κορεσμό, εμείς θα σου πούμε ότι αυτό είναι κάτι το διαφορετικό.
Είναι όντως ξανά καλές οι superhero ταινίες;
Το Wonder Man δεν προσπαθεί να είναι μεγάλο, περισσότερο θέλει να είναι ειλικρινές. Δεν είναι η σειρά που θα συζητιέται στα forums για easter eggs, ούτε αυτή που θα σου μείνει γιατί σου θύμισε ότι, κάπου και κάποτε, οι ιστορίες με υπερδυνάμεις έχουν νόημα μόνο όταν μιλάνε για ανθρώπους.
Σε έναν κόσμο όπου η Marvel δείχνει συχνά χαμένη μέσα στο ίδιο της το σύμπαν, το Wonder Man κάνει κάτι σχεδόν ριζοσπαστικό. Παίρνει μια βαθιά ανάσα και αφηγείται μια ιστορία για φιλία, αποτυχία, τέχνη και δεύτερες ευκαιρίες. Και όχι, δεν είναι για πέταμα, αλλά από εκείνα που δεν περίμενες και τελικά χάρηκες που τα είδες.
H σειρά Wonder Man προβάλλεται στην Streaming Πλατφόρμα του Disney+.
