Πόση ντροπή για την νεοελληνική εκδοχή του «Bella Ciao»;

Από τους Ιταλούς παρτιζάνους στο Casa de Papel κι από εκεί στο στόμα του Πρόδρομου και των… Dinamiss.

Ας κάνουμε όλοι μαζί μία σκέψη. Μπαίνουμε μία ημέρα σαν όλες τις άλλες στο YouTube μας και στα προτεινόμενα κομμάτια, υπάρχει ένα remix από DJ του εξωτερικού με τίτλο ‘‘Pote tha kani ksasteria – I love you’’. Έχει την ίδια μουσική με το τραγούδι που γνωρίζουμε από τον Ξυλούρη, αλλά οι αγγλικοί του στίχοι σε κλαμπόβιο mood αναφέρουν το πέσιμο ενός τυπά στο κορίτσι του απέναντι τραπεζιού.

Φανταστείτε λοιπόν ότι το ακούτε. Και περνούν από μπροστά σας όλα εκείνα που πρεσβεύει αυτό το τραγούδι. Τον αγώνα για την Δημοκρατία. Την Ελευθερία. Τον ξεσηκωμό ενάντια στον κατακτητή, μιας και το τραγούδι είχε γραφτεί στο ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης από τον Φιλικό Στέφανο Χάλη. Σου έρχονται όλα αυτά στο μυαλό και οι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που βρίσκονται πλέον κάτω από το χώμα και κάποια στιγμή στη ζωή τους έσφιξαν τα δόντια, το τραγούδησαν και αγωνίστηκαν μέχρι το τέλος για να μπορέσουμε εμείς να έχουμε κάποια πράγματα σήμερα.

Κάτι τέτοιο, θα πρέπει να σκέφτηκαν και οι Ιταλοί -όσοι θα μπήκαν στην διαδικασία να ψάξουν ή να ρωτήσουν για την μετάφραση- όταν άκουσαν αυτό εδώ:

 

 

Η μουσική, είναι αλήθεια, πως δεν έχει όρια. Ότι μπορούν να ξεπηδήσουν χιλιάδες πράγματα από μία αφορμή. Υπάρχουν όμως όρια εκεί που ξεκινάει ο σεβασμός. Για εκείνους που πέθαναν και για εκείνους που ζουν χάρη σε όλους τους άλλους.

Το Bella Ciao μπορεί να έγινε γνωστό στο ευρύ κοινό χάρη στο Casa de Papel, αλλά για τους Ιταλούς είναι το δικό τους «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Το τραγούδησαν στο Β’ Παγκόσμιο όταν ο Μουσολίνι τους εκτελούσε μέσα στα κρατητήρια και όταν οι Παρτιζάνοι τους έκαναν κλεφτοπόλεμο στα βουνά. Δεν είναι απλά ένα τραγούδι. Είναι μία πολιτική και κοινωνική δήλωση που επηρέασε μία ολόκληρη γενιά, με στόχο να υπάρξουν επόμενες.

Τα έχει ξαναπεί και ο Ντίνος δηλαδή και ειδικά για το Casa de Papel.

Ο ύμνος

Η ηλικία του τραγουδιού χρονολογείται πριν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Επίσημα δεν υπάρχει στιχουργός, αλλά το τραγούδι αναφέρει τις απάνθρωπες συνθήκες με τις οποίες δούλευαν στις φυτοκαλλιέργειες ρυζιού άντρες και γυναίκες κάτω από τον καυτό ήλιο και με λιγοστά χρήματα.

Όμως η αλήθεια είναι πως με την άφιξη των Συμμάχων στην Ιταλία για την Επιχείρηση Χάσκι με στόχο να καθαιρέσουν τον Μουσολίνι, το τραγούδι απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη δημοτικότητα και έγινε ορόσημο του αγώνα ενάντια στον φασισμό. Και προσέξτε: όχι μόνο στην Ιταλία αλλά στον κόσμο ολόκληρο. Οι στίχοι του μάλιστα άλλαξαν για τις ανάγκες του Αγώνα, που κανείς διαβάζει κομμάτια όπως: «Αν πεθάνω σαν παρτιζάνος, ω ομορφιά μου, να με θάψεις στο βουνό κάτω από τον ίσκιο ενός υπέροχου λουλουδιού».

 

galaverni obbligatoria

 


Και η ιεροσυλία

Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς, ότι οποιαδήποτε «ανάλαφρη» ή «γούτσου-γούτσου» έκδοση που μπορεί να βγάλει κανείς σε αυτό το τραγούδι, προσβάλλει μία ολόκληρη γενιά. Και δυστυχώς είναι πολλά τα κομμάτια στο YouTube, πολλών και διαφόρων καλλιτεχνών, που είτε δεν έκατσαν να ψάξουν το στόρι του τραγουδιού, είτε απλά δεν ενδιαφέρθηκαν. Για τους Ιταλούς, τo Bella Ciao είναι κομμάτι της ιστορίας τους και της κουλτούρας τους. Τραγούδι που το χρησιμοποιούν για οποιονδήποτε τύπου ξεσηκωμό. Όπως σχετικά πρόσφατα που ο κόσμος πήρε πρέφα στο λεωφορείο τον ακροδεξιό πολιτικό Ματέο Σαλβίνι και του «κέρασε» το τραγούδι για να του θυμίσει τι γνώμη έχουν οι Ιταλοί για τους νοσταλγούς του Μουσολίνι.

 

 

Και μετά από όλα αυτά, ας κάνουμε άλλη μία σκέψη. Ότι κάποιος Ιταλός DJ ακούει την μουσική από τον «Ύμνο Εις Την Ελευθερία» και αποφασίζει να το χρησιμοποιήσει ως μπιτάκι γράφοντας στίχους για αγάπες και λουλούδια. Ας μην γίνουμε αυτοί οι τύποι. Είμαστε μία χώρα που γνώρισε φασισμό και που αυτή την στιγμή που μιλάμε, τον έχει στην εξώπορτα. Το τελευταίο που θέλουμε, είναι να δώσουμε την εντύπωση πως ξεχάσαμε όλους τους δικούς μας νεκρούς που αγωνίστηκαν απέναντι σε κατακτητές και wannabe’s σουλτάνους του κόσμου.

Αν κάνουμε λοιπόν μια εκτέλεση του τραγουδιού, ας την κάνουμε σωστά, χωρίς να αλλάξουμε ΟΥΤΕ ΜΙΑ λέξη. Δείχνοντας έτσι πως όχι μόνο μας εμπνέει μέχρι σήμερα, αλλά και ότι δείχνουμε τον σεβασμό που αξίζει. Αν υπάρχει εθνικός ύμνος νούμερο 2 στην Ιταλία ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ρε παιδιά.

Αυτό είναι το μοναδικό Bella Ciao που πρέπει να υπάρχει.

Γιατί οι Ιταλοί το κέρδισαν με το σπαθί τους.

Γιατί τους ανήκει.

 



460 SHARES
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies