Για τον Αθηναίο, το χιόνι δεν είναι απλώς ένα καιρικό φαινόμενο. Είναι γεγονός. Είναι είδηση. Είναι κάτι που διακόπτει την κανονικότητα μιας πόλης μαθημένης στον ήλιο, το τσιμέντο και τη βιασύνη. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Χιονιού, το ερώτημα επιστρέφει κάθε χρόνο σχεδόν αυθόρμητα: Μπορεί τελικά ο Αθηναίος να συνυπάρξει αρμονικά με το χιόνι; Και λέμε Αθηναίος εδώ, διότι στη Βόρεια Ελλάδα ξέρουν από χιόνια και κρύα. Για την Αθήνα όμως τα πράγματα είναι πρωτόγνωρα.
Ένα λευκό χάος εν Αθήναις
Η εμπειρία των τελευταίων ετών δείχνει πως η απάντηση δεν είναι μονολεκτική. Από τη μία πλευρά, η πόλη μοιάζει να παραλύει. Δρόμοι κλείνουν, μετακινήσεις αναβάλλονται, το «δεν είμαστε συνηθισμένοι» ακούγεται σχεδόν σαν συλλογική δικαιολογία. Το πιο θετικό σενάριο είναι να αποκλειστείς στο σπίτι και να έχεις όλα τα απαραίτητα εφόδια μέχρι να το επιτρέψει ο καιρός ξανά να βγεις στους δρόμους με μια σχετική ασφάλεια. Ελπίζω -δηλαδή- να έχεις μεριμνήσει και να έχεις ό,τι χρειάζεσαι στο σπίτι.
Δεν είναι λίγα τα περίεργα περιστατικά που έχουν καταγραφεί τις ημέρες των χιονοπτώσεων. Αυτοκίνητα εγκαταλειμμένα στη μέση του δρόμου, οδηγοί που προτίμησαν να συνεχίσουν με τα πόδια, άνθρωποι που έβγαλαν σκι ή έλκηθρα στις γειτονιές.
Η άλλη πλευρά
Από την άλλη, όμως, το χιόνι αποκαλύπτει μια απροσδόκητη, σχεδόν παιχνιδιάρικη πλευρά της αθηναϊκής καθημερινότητας. Εικόνες από χιονοπόλεμο μπροστά σε πολυκατοικίες, καφέ που άνοιξαν κανονικά με θέα το λευκό τοπίο, ακόμη και διανομείς που προσπάθησαν άλλοτε με επιτυχία, άλλοτε όχι να κάνουν τη δουλειά τους μέσα στο χιόνι.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γέμισαν με φωτογραφίες και βίντεο: Χιονισμένα μπαλκόνια, παγωμένα συντριβάνια, άδειους δρόμους που έμοιαζαν σχεδόν ξένοι. Για λίγες ώρες ή ημέρες, η Αθήνα έπαψε να είναι η πόλη της φασαρίας και έγινε κάτι άλλο – πιο αργή, πιο ήσυχη, πιο απρόβλεπτη.
Ίσως, τελικά, το πρόβλημα να μην είναι αν ο Αθηναίος μπορεί να ζήσει με το χιόνι, αλλά ότι δεν έχει μάθει να το περιμένει. Το χιόνι εδώ δεν είναι ρουτίνα· είναι εξαίρεση. Και ως εξαίρεση, προκαλεί αμηχανία, αλλά και έναν παράξενο ενθουσιασμό. Ωστόσο, πλέον πρέπει μερικές νιφάδες χιονιού να μην προκαλούν τέτοια αμηχανία σε όλη την πρωτεύουσα.
Η Παγκόσμια Ημέρα Χιονιού έρχεται να μας θυμίσει πως, ακόμη και σε μια πόλη που σπάνια ντύνεται στα λευκά, η σχέση με τη φύση παραμένει ζωντανή. Άλλοτε μας δοκιμάζει, άλλοτε μας εκπλήσσει και κάποιες φορές, μας αναγκάζει απλώς να σταματήσουμε και να κοιτάξουμε γύρω μας.
