Δεν το χωράει ο νους το πώς μια συναυλία μετατράπηκε σε χάος λόγω του υπέρογκου πλήθους στο NRG Park του Χιούστον. Και όμως είναι πολύ εύκολο τελικά.

Ένα μικρό δάκρυ κυλάει από το μάτι μου καθώς γράφω αυτές τις λέξεις για την τραγωδία στο Τέξας και το Astroworld Festival. Εκεί που η συναυλία του Travis Scott εδώ και μερικές ώρες κάνει το γύρο του κόσμου αλλά δυστυχώς όχι για το πόσο φανταχτερή ήταν, για τις εκπλήξεις ή κάποια ακυκλοφόρητα τραγούδια του διάσημου ράπερ.

 

 

Αντί να μιλάμε για εισπράξεις ή να βλέπουμε βίντεο από stories στο Instagram, οι εικόνες που μας έρχονται (εκτός από τις παραπάνω) απλά δεν περιγράφονται. Άνθρωποι σωριασμένοι στο έδαφος, ποδοπατημένοι, χωρίς καμία κίνηση, χωρίς καμία ένδειξη ότι επικοινωνούν με το περιβάλλον, τον υπόλοιπο κόσμο γεμάτο πανικό να τρέχει και να ουρλιάζει, ασθενοφόρα να περιφέρονται ανάμεσα στο πλήθος και τη λέξη «τραγωδία» να κοσμεί σχεδόν κάθε άρθρο που κυκλοφορεί σήμερα για το συμβάν στο διαδίκτυο. Τι να πει κανείς.

Περίπου 17 άτομα μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία, τα 11 με καρδιακή ανακοπή και δυστυχώς το συμπέρασμα για όλα αυτά είναι μία ανατριχιαστική λέξη: Θάνατος.

 

 

Αυτό το καταραμένο «ντου»

Είναι κλασικό «επιχείρημα» του τζαμπατζή το οποίο συνηθίσαμε να βλέπουμε στα ελληνικά γήπεδα, στις συναυλίες ακόμα και σε μπαρ ή κλαμπ. Είτε με «ντου», είτε με τα στραβά μάτια των υπεύθυνων ασφαλείας, άνθρωποι να εισέρχονται στο χώρο του event χωρίς να έχουν κάποια θέση με αποτέλεσμα ο κόσμος συρρικνώνεται, ακόμα και αν ο χώρος είναι πραγματικά περιορισμένος.

Δυστυχώς αυτό που ελάχιστοι καταλαβαίνουν είναι ότι όταν μπαίνεις στη ζούλα σε ένα μέρος, ειδικά όταν έχει sold out, το τζάμπα δεν είναι μαγκιά αλλά ένας κινητός κίνδυνος. Δεν ξέρεις ποτέ τι θα συμβεί όταν ο προϋπολογισμός ατόμων μπορεί να ξεπεράσει το επιτρεπτό όριο. Κάποτε το βλέπαμε στα ελληνικά γήπεδα αυτό το φαινόμενο κάθε νύχτα των αγώνων και ελάχιστοι παράγοντες παρακαλούσαν τους φύλακες να «φράζουν» τις εισόδους αν έρχονταν αντιμέτωποι με κάποιο μαζικό «ντου», φοβούμενοι ότι το γήπεδο το ίδιο δεν θα αντέξει το βάρος, ή ακόμα ότι θα ποδοπατηθεί ο κόσμος.

Σαν και αυτό που έγινε δηλαδή τα ξημερώματα στο Χιούστον και ας λένε οι Αρχές πως ακόμα αναζητούν τους λόγους.

 

 

Την επόμενη φορά που θα μπεις σε μια συναυλία ή σε ένα χώρο στο τζάμπα λοιπόν να σκέφτεσαι ένα πράγμα. Το ότι μαζί με τον τρόπο που έχεις ετοιμάσει να παρουσιάσεις την ιστορία στην παρέα, κοροϊδεύοντας τους υπόλοιπους που πλήρωσαν για να μπουν νόμιμα, θα πρέπει ταυτόχρονα να ετοιμάζεσαι ψυχολογικά για το πώς θα νιώθεις απέναντι σε ανθρώπους που θα εξελιχθούν σε θύματα μετά από πιθανή τραγωδία.

Βλέποντας όλους αυτούς να τρέχουν σαν τους τρελούς προς το χώρο της συναυλίας αδιαφορώντας για τα μέτρα (για τον κορονοϊό δεν θέλω να σχολιάσω) καταλαβαίνουμε πως απλά στον κόσμο δεν υπάρχει λογική, ούτε καν η σκέψη ότι οι κανόνες έχουν κάποιο λόγο που υπάρχουν. Ακόμα και σε event που όλα έχουν να κάνουν με τη διασκέδαση.

Αν δεν το σκέφτεσαι αυτό, στο τέλος της βραδιάς το αποτέλεσμα μπορεί να γράφει, 23 σοβαρά τραυματίες, 8 νεκροί και ανάμεσά τους ένας 14χρονος. Ή ακόμα χειρότερα, μια τραγωδία τύπου Θύρας 7.