Jeremy Irons: Ο εναλλακτικός γερόλυκος του σινεμά μέσα από 6 ταινίες του
42 SHARES

71 χρόνια ζωής, 25 βραβεία, άπειρες εμφανίσεις και εμπειρίες. 

Aπό τους Χρήστο Κάβουρα και Κώστα Χρήστου

Στις αρχές του 1980 ήταν ο άντρας που ήθελαν όλες οι γυναίκες. Σπούδασε στην Ακαδημία Θεάτρου του Μπρίστολ, το «σπίτι» του Sir Lawrence Olivier και προσπαθούσε να αποφασίσει αν θέλει να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο περισσότερο απ’ ότι με το θέατρο. Τόσο όμως η κουλτούρα του όσο και οι ιδέες που τον συνάρπαζαν για μία ιστορία, δεν τον άφησαν ποτέ να καταλήξει κάπου και να ριζώσει. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο μετράει μέχρι σήμερα αναρίθμητες εμφανίσεις στο θέατρο και το σινεμά, χαράζοντας τον δικό του ξεχωριστό δρόμο.

 

icon26 evidenza 950x514

 

Ο Barbet Schroeder, ο άνθρωπος στον οποίο οφείλει το πρώτο του Όσκαρ για το Reversal of Fortune, τον αποκαλούσε «Ο Γενναίος του Σινεμά». Ο Irons δεν φοβήθηκε ποτέ να παίξει κάποιον ρόλο, σε αντίθεση με άλλους που πίστευαν ότι κάποιοι χαρακτήρες θα έκαναν κακό στην καριέρα τους. «Ο ηθοποιός πλάθει τον χαρακτήρα. Τα άλλα είναι θόρυβος» είχε πει σε συνέντευξη του στο GQ. Και πράγματι  είναι ένας άνθρωπος που ο δικός του μοναδικός χαρακτήρας κέρδισε τους πιο εκκεντρικούς και διάσημους ανθρώπους του κόσμου. Από τον Helmut Newton μέχρι τον David Bowie και την βασίλισσα Ελισάβετ.

 

 

O Jeremy Irons γίνεται 71 ετών και τιμούμε την άπειρη προσφορά του στην 7η τέχνη με 6 ταινίες.

 

 

Lolita

 

 

Ήταν το πρώτο βιβλίο του Nabokov που είδε την μεγάλη οθόνη με την -τότε- πιτσιρίκα Dominique Swain να ενσαρκώνει τον έρωτα του καθηγητή Humbert. Ένα εγχείρημα δύσκολο καθότι το 1962, είχε σκηνοθετήσει την ταινία και ο Stanley Kubrick. Παρότι οι κριτικές για την παρουσία του Irons ήταν μοναδικές, η Αμερική έβλεπε με καχύποπτο ύφος το ρεζουμέ της ταινίας. Ο σκηνοθέτης Adrian Lyne δυσκολεύτηκε να βρει εταιρεία παραγωγής και τα ΜΜΕ πολέμησαν την ταινία ως παιδοφιλικό περιεχόμενο. Αυτό είχε και ως αποτέλεσμα να πατώσει στο Box Office, αλλά να εκτοξεύσει ακόμη πιο ψηλά την καριέρα του Irons. Ενός ηθοποιού που κατάφερε να ενσαρκώσει την τρέλα του καθηγητή, μετατρέποντας τη σε έρωτα και απαγορευμένο πάθος.

 

 

The Borgias

 

 

Ο Irons ερωτεύτηκε το σενάριο του Neil Jordan όταν διάβασε το πρώτο επεισόδιο. «Θυμάμαι πως του είχα πει πως, αν είναι να κάνω τον πάπα Αλέξανδρο τον 6ο, τον θέλω ακριβώς όπως εμφανίζεται μέσα από τα ντοκουμέντα». Ξεκινάει κάπως έτσι ένα ταξίδι μέσα στην ακολασία, τις βρομιές κάτω από το ράσο, την δίψα για πλούτο και επιβολή, όχι μόνο του ίδιου του Irons αλλά ολόκληρη της οικογένειας Βοργία. Το αποτέλεσμα ήταν 3 εκπληκτικές σεζόν με τον Irons να δίνει ρέστα ως ακόλαστος πάπας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, σε μία από τις πιο ακριβές παραγωγές του Showtime που μέχρι και σήμερα κρατάει ένα από τα μεγαλύτερα νούμερα σε αριθμούς τηλεθεατών ανά επεισόδιο. Ξεκάθαρα από τις σειρές που πρέπει να δεις, για να πάρεις μία γεύση από την πιο τρελή ιστορία που εξελίχθηκε πίσω από τις πόρτες του Βατικανού.

 

 

The Man Who Knew Infinity

 

 

Δεν ξέρουμε πόσο πιστά απεικόνισε τον καθηγητή και διάσημο μαθηματικό G.H. Hardy, αλλά ο Irons είχε όλον αυτό τον «αέρα» που χρειαζόταν ένας τέτοιος ρόλος.  Καθοδηγητικός, καθωσπρέπει και ακαδημαϊκά «αυστηρός» με τα ήθη του Trinity College. Εκτός από το σενάριο και την σωστή ροή μιας τέτοιας ιστορίας ώστε να μην καταντά βαρετή, ήταν η χημεία του με τον Dev Patel που έδωσε το υπέροχο τελικό αποτέλεσμα. Τείνουμε να κοιτάμε πάντα τις μεγάλες ταινίες, αλλά είναι οι λεπτομέρειες σε λιγότερο βασικούς χαρακτήρες που δείχνουν το μεγαλείο των τρανών ηθοποιών. Εκείνων που προσέχουν και την παραμικρή λεπτομέρεια για να μας παραδώσουν έναν χαρακτήρα όπως ακριβώς τον είχαμε φανταστεί. Και ο Irons το κατάφερε.  

 

The Lion King

 

 

Είναι τόσο κακός που στο τέλος τον παραδέχεσαι. Διότι σε αντίθεση με όλους τους ρόλους της λίστας σε αυτήν δεν ήταν το παίξιμο του Irons (πώς άλλωστε;) που έκανε τη διαφορά αλλά η ξεχωριστή, αργή και βαριά φωνή του. Ο θρασύδειλος Scar είναι πραγματικά σαν να βλέπεις τον Jeremy να παίζει, απλώς μέσα σε ένα λιοντάρι καρτούν, με τον φθόνο να στάζει ανάμεσα στα δόντια και με μία φωνή τόσο ανατριχιαστική αντίστοιχη με εκείνες των Darth Vader και Bane. Κακός από τους λίγους, ο Κάιν της Disney με την υπογραφή του σπουδαίου ηθοποιού.

 

 

Die Hard with a Vengeance

 

 

Θα μπορούσε να ήταν και ο Hans Gruber του αυθεντικού «Die Hard» αλλά τον πρόλαβε ο Alan Rickman. Δύο επεισόδια αργότερα ωστόσο οι δημιουργοί του John Maclane δεν δίστασαν και του έδωσαν τον ρόλο του αδελφού του εικονικού κακού, Simon Gruber προκειμένου να προσπαθήσει το ακατόρθωτο: να σκοτώσει αυτόν που δεν σκοτώνεται. Ψυχωτικός όσο δεν πάει, ο Irons δίνει μια σπουδαία ερμηνεία χωρίς υπερβολές κάνοντας το κοινό να αισθανθεί ότι με την οικογένεια Gruber δεν πρέπει να μπλέκει κανείς.

 

 

The Man in the Iron Mask

 

 

Πωπω τι cast ήταν αυτό. Leonardo Di Caprio (Λουιδοβίκος/Φίλιππος), John Malkovich (Athos), Gerard Depardieu (Porthos), Gabriel Byrne (D'Artagnan) και στη θέση του ταπεινού, θρήσκου αλλά πάντοτε αιματηρού Aramis, ο φίλος μας ο Irons. Οι Τρεις Σωματοφύλακες έχουν ξενερώσει με την κακή μεταχείριση του Λουιδοβίκου XIV προς εκείνους και τον γαλλικό λαό, αλλά ο πανούργος Aramis έχει ένα σχέδιο. Να αλλάξουν τον Βασιλιά με τον δίδυμο αδερφό του. Όμως το εγχείρημα είναι δύσκολο. Πρέπει να τον αποφυλακίσουν από το κάτεργο που τον φυλάνε και να καταφέρουν να του βγάλουν το προσωπείο. Με τέτοια Dream Team αποτυγχάνει η ομάδα; Δύσκολο.

Ο Irons ίσως στον πιο ήρεμο ρόλο της καριέρας του, που όμως είναι ο μόνος της διάσημης τριάδας που τιμά μέχρι τέλους το δόγμα «Όλοι για έναν και ένας για όλους». 

 



42 SHARES