Βιθέντε Ταμπόρδα: Ένα μικρό φως σε μια χαμένη χρονιά

Ο τύπος ήρθε από την Αργεντινή με βιογραφικό που έγραφε πρωτάθλημα με την Πλατένσε και τιμή που δεν περνά απαρατήρητη. Και όμως, στον Παναθηναϊκό αντιμετωπίστηκε από την πρώτη μέρα σαν εκείνον τον φίλο που όλοι ξέρουν ότι παίζει μπάλα, αλλά «δεν ταιριάζει στο πλάνο». Ποιο πλάνο; Κανείς δεν ξέρει. Αλλά σίγουρα όχι σε αυτό που τον κρατάει μονίμως με φόρμα και χωρίς λεπτά.

Κι όμως. Κάθε φορά που κάποιος τον θυμάται, ο Ταμπόρδα μπαίνει μέσα με τη νοοτροπία του τύπου που ξέρει ότι δεν θα του χαριστεί τίποτα. Παίζει απλά, παίζει κάθετα, παίζει με μυαλό και κυρίως, λες και έχει κάτι να αποδείξει. Όχι στον αντίπαλο, αλλά σε όσους τον έκριναν χωρίς να τον δουν.

Η πανέμορφη δισέγγονη του Φέρεντς Πούσκας τιμάει το βαρύ όνομα που κουβαλά

Το πρώτο καμπανάκι ήρθε με την Καβάλα. Γκολ. Ουσία. «Είμαι εδώ», χωρίς φωνές. Ύστερα ήρθε πραγματικό statement στο ΟΑΚΑ, κόντρα στη Ρόμα.

Εκεί, που ο Παναθηναϊκός δεν είχε πολλά να σώσει, ο Αργεντινός έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα: διάβασε τη φάση, μύρισε το λάθος, έκλεψε, χόρεψε και εκτέλεσε. Όχι σαν παίκτης που παίζει για το συμβόλαιο, αλλά ως εκείνος που παίζει για την αξιοπρέπειά του.

 Ο Ράφα Μπενίτεθ και η σατανική σύμπτωση με τους προκατόχους του

Γιατί το ποδόσφαιρο, στο τέλος της ημέρας, έχει μια περίεργη δικαιοσύνη. Μπορεί να αργεί και να σε τρελαίνει, αλλά όταν ένας τύπος μπαίνει μέσα, δίνει ό,τι έχει και χορεύει τάνγκο απέναντι στη Ρόμα, κάτι σου ψιθυρίζει:

6 λυπηρά γήπεδα λιγότερο μίζερα από τον γερανό του ΟΑΚΑ

Ότι ακόμα κι αν η χρονιά πάει χαμένη, η μπάλα ξέρει. Και ο Ταμπόρδα, τελικά, ξέρει μπάλα.