Η επιστήμη ψηφίζει δαγκωτό πολυγαμία. Εσύ;

Δεν υιοθετούμε απλά παραθέτουμε.

Δεν γίνεται να μη σου έχει τύχει. Εκεί που κάθεσαι αμέριμνος στην καφετέρια με το αμόρε που υπεραγαπάς και το έχεις βάλει για τα καλά στη ζωή σου, εκείνο με το οποίο έχεις καταστρώσει σχέδια για τη νύχτα του γάμου σας και για το όνομα που θα δώσετε στο πρώτο σας παιδί, ΤΣΟΥΟΥΟΥΠ! Περνάει από μπροστά σας ένα τουμπανάκι ολκής, τα κρακ από το κεφάλι σου που γυρίζει απότομα ακούγεται μισό μίλι μακριά και νιώθεις πως βρίσκεσαι ένα βήμα από το να δηλώσεις φωναχτά: ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ ΤΗ ΜΟΝΟΓΑΜΙΑ! 

Δεν το κάνεις, γιατί ξέρεις πως παίζει ντοφλαπά (που θα ΄λεγε και μια ψυχή), παρόλα αυτά μέσα σου βράζεις. Κι έχεις τα δίκια σου που βράζεις. Γιατί ξέρεις, διάολε, πώς πέρα από τα δίκια, έχεις και την επιστήμη με το μέρος σου: η μονογαμία είναι μια επιλογή, ΔΕΝ είναι όμως μια φυσική επιλογή


Η επιστήμη μίλησε

Τι εννοώ; Τα έχουν πει ξεκάθαρα πάμπολλες φορές οι επιστήμονες, με πιο ξεκάθαρη εκείνη την έρευνα που είχε δημοσιεύσει πριν από μερικά χρόνια στο πιο έγκυρο πεθαίνεις Science: η προγονική προδιάθεση για όλες τις ομάδες θηλαστικών είναι εκ διαμέτρου αντίθετη από όσα επιτάσσει η κοινωνική μονογαμία. Η τελευταία είναι απόρια του σύγχρονου κοινωνικού συστήματος και των νορμών που αυτό προάγει ως ηθικά αποδεκτό.

 

Ο ψυχολόγος Christopher Ryan και η ψυχίατρος Cacilda Jetha, είναι δύο μόνο από τους πολλούς επιστήμονες που έχουν εστιάσει σε πολλές από τις πτυχές αυτής της πραγματικότητας και έχουν βρει σημαντικά κενά. Αμφότεροι θεωρούν πως η οικονομική ευμάρεια και η θρησκεία έχουν παίξει ιστορικά πολύ σημαντικό ρόλο στην εδραίωση της μονογαμίας, ενώ ορίζουν ως σημείο τομής για την καθιέρωσή της την Αγροτική Επανάσταση. Την περίοδο, δηλαδή, που επεκτάθηκε το δικαίωμα στην ιδιοκτησία γης και η μονογαμία ενεργούσε ως αρωγός στο να συντηρηθεί και να επεκταθεί αυτό το δικαίωμα: Μια γόνιμη γυναίκα που μπορεί να σου προσφέρει υγιή παιδιά, τα οποία με τα σειρά τους είναι σε θέση να κληρονομήσουν τα περιουσιακά σου στοιχεία. Από κοντά η θρησκεία, η οποία έθεσε ηθικά και δεοντολογικά πρότυπα που λειτούργησαν εις βάρος της σεξουαλικής ελευθερίας κι έκφρασης (κυρίως) των γυναικών. 

 

Και φτάνουμε στο σήμερα, που η μονογαμία -όπως αυτή εκφράζεται θεσμικά μέσα από το γάμο- κλωνίζεται (ειδικά στις δυτικές κοινωνίες), γιατί έρχεται σε πλήρη αντιπαράθεση με την ίδια την πραγματικότητα του ανθρώπινου είδους. Όπως εξηγεί η Cacilda Jetha «ο καλύτερος τρόπος για να προστατευθεί η οικογενειακή σταθερότητα, που στη Δύση πολλές φορές αποτελεί σημαντικό κομμάτι της γενικότερης κοινωνικής σταθερότητας, είναι μέσα από την ανάπτυξη ενός περισσότερο ανεκτικού και ρεαλιστικού ορισμού της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και η συνειδητοποίηση ότι η τελευταία διαστρεβλώνεται μέσα από τη σύγχρονη αντίληψη για το γάμο». Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πως, στην Ελλάδα του 2017 και όχι μόνο, ο επαναπροσδιορισμός της ανθρώπινης σεξουαλικότητας μέσα από το γάμο είναι μια διαδικασία που δεν μας έχει καν ακουμπήσει ως πιθανότητα.


Αλλά δεν μας είπε το εξής βασικό

Μακριά από εμένα ο άχαρος ρόλος του να υποδείξω τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, o ανθρώπινος εγκέφαλος παίζει πολλά παιχνίδια. Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι πως η μονογαμία, όσο αντίθετη κι αν είναι από τη φυσική εξέλιξη των πραγμάτων και την ίδια τη φύση του ανθρώπινου είδους, δεν είναι απλά μία επιλογή η οποία υιοθετείται και υποστηρίζεται φανατικά από εκατομμύρια ανθρώπους, αλλά μια επιλογή με ιδιαιτερότητες και βαρύτητα που δεδομένα αποκτά μεγαλύτερη αξία στην εποχή μας καθότι έχει απέναντι της τα επιστημονικά πορίσματα. Με αυτόν τον τρόπο ο μονογαμικός/ή δείχνει πως συνειδητά παίρνει μια απόφαση να πορευτεί με τον Ένα ή με τη Μία, αντί με τους πολλούς και τις πολλές και αν μη τι άλλο αυτό είναι σεβαστό. Εξίσου σεβαστή και η επιλογή της πολυγαμίας. Αρκεί εκείνοι που την παίρνουν να έχουν απαλλαγεί από την υποχρέωση να ενημερώσουν για την επιλογή τους εκείνη ή εκείνον που συστήνουν στους γύρω τους ως «σύζυγο».