Στις μέρες μας, οι περισσότερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας μοιάζουν να περιστρέφονται αποκλειστικά γύρω από το πόσες εκρήξεις περιλαμβάνουν, πόσοι υπερήρωες εμφανίζονται ή πόσους εξωγήινους θα σκοτώσουν. Είναι κρίμα, γιατί στο παρελθόν υπήρξαν ορισμένα δραματικά έργα επιστημονικής φαντασίας , όπως η ταινία Contact του 1997 με την Τζόντι Φόστερ που ανέδειξαν πόσο σπουδαίο μπορεί πραγματικά να γίνει το είδος.
Δεν έχουμε πολλές γυναίκες πρωταγωνίστριες στο κομμάτι του sci-fi. H Ρίπλεϊ της Σιγκούρνεϊ Γουίβερ στο franchise Alien είναι ίσως η πιο εμβληματική αν και προσωπικά προτιμούσα πάντα την Σάρα Κόνορ της Λίντα Χάμιλτον από τα Terminator. Όμως και πάλι, όσο στρατιώτης και αν είναι η ίδια, οι ταινίες δεν αναδεικνύουν ερωτήματα τύπου Interstellar. Τι είναι το σύμπαν και είμαστε τελικά μόνοι; Αυτούς τους προβληματισμούς θα τους συναντήσει κάποιος στο Contact και ας είναι μια 90s ταινία. Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του διάσημου αστροφυσικού και αστρονόμου Καρλ Σαγκάν και της συνεργάτιδάς του στο Cosmos, Αν Ντρουγιάν, το Contact αφηγείται την ιστορία της δρ. Ελέανορ «Έλι» Άρογουεϊ, μιας επιστήμονα του SETI (Search for Extraterrestrial Intelligence), Αναζήτηση Εξωγήινης Νοημοσύνης) δηλαδή, η οποία κάνει μια ανακάλυψη ικανή να αλλάξει τον κόσμο. Εντοπίζει και αναλύει ένα εξωγήινο σήμα που προέρχεται από ένα αστρικό σύστημα σε απόσταση 26 ετών φωτός και φέρνει την ανθρωπότητα στο κατώφλι της πρώτης επαφής με εξωγήινη ζωή. Όταν η ανάλυσή της περιλαμβάνει σχέδια για την κατασκευή μιας μηχανής που θα επέτρεπε στους ανθρώπους της Γης να έρθουν για πρώτη φορά σε επαφή με όντα από άλλον πλανήτη, ξεδιπλώνεται μια δραματική σύγκρουση, η οποία αναδεικνύει το πώς οι διαφορές της ανθρωπότητας ίσως τελικά την φέρουν πιο κοντά.
Το Contact παρουσιάζει πλήθος ενδιαφερουσών επιστημονικών, ηθικών και θρησκευτικών ερωτημάτων σε όλη τη διάρκειά του, αλλά όπως κάθε καλή ιστορία επιστημονικής φαντασίας, το καταφέρνει χωρίς να καταφεύγει σε στερεότυπα. Δεν χρειάζονται πουθενά εκρήξεις και ήρωες, πέρα από φαντασία και καλοδουλεμένο σενάριο. Παρότι ένας φαν των sci-fi θα δει ξεκάθαρα τις επιρροές από το Close Encounters of the Third Kind του Σπίλμπεργκ, σε βάζει στην διαδικασία να σκεφτείς έναν κόσμο μετά την πρώτη επαφή με εξωγήινους. Έναν κόσμο που σήμερα δείχνει πολύ άσχημος για να τον επισκεφθεί οποιοδήποτε αστρικό πλάσμα.
Όμως σε μια εποχή που ο κινηματογράφος ήταν εξαιρετικά καλός και σειρές όπως το X-Files μεσουρανούσαν, ταινίες σαν το Contact έφερναν στο προσκήνιο την φαντασία μας μέσα από αναζητήσεις και ερωτήματα. Αν αύριο μαθαίναμε με 100% βεβαιότητα ότι δεν είμαστε μόνοι, πώς ακριβώς θα αντιδρούσαμε; Θα μας έπιανε κάποιος επεκτατικός ανθρώπινος εγωισμός; Μήπως θα προσπαθούσαμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι; Μήπως θα αντιλαμβανόμασταν επιτέλους αυτό το περίφημο meme που δείχνει τον πλανήτη Γη και με ένα βέλος γράφει «Είσαι εδώ, φοβισμένος πληρώνοντας φόρους»; Αν πράγματι τα κατακτούσαμε όλα αυτά, κάποια στιγμή θα κοιτούσαμε πίσω να δούμε πώς κάναμε την πρώτη επαφή και τι μάθαμε από αυτή. Το σενάριο του Contact μπορεί να μην γίνει ποτέ αλήθεια ως προς τον τρόπο που θα γίνει η πρώτη επαφή, αλλά έχει τόσο ωραία ιστορία που μπορούμε να μάθουμε από αυτή όταν θα αντικρίσουμε άλλα νοήμονα όντα.
Δώσε της οπωσδήποτε μια ευκαιρία στην οθόνη σου.
