Χρειαζόμαστε περισσότερους influencers σαν τον Matthew McConaughey

Είναι ζωτικής σημασίας για την κοινωνία να σπάει η πιαριτζίδικη και μαρκετίστικη φλυαρία των διασήμων με τέτοιες ουσιαστικές παρεμβάσεις.

Άθελά μας, κάθε φορά που έχουμε μια πολύνεκρη τραγωδία αυτό που μας σοκάρει περισσότερο είναι ο αριθμός των θυμάτων. Όταν ο νεκρός είναι ένας, μαθαίνουμε πολλά για το ποιος ήταν, τα όνειρά του, τη ζωή που έζησε και τη ζωή που δεν πρόλαβε να ζήσει, όμως όταν μια τραγωδία όπως αυτή πρόσφατα στο Uvalde έχει 19 παιδιά, τότε αυτός ο αριθμός τα σκεπάζει όλα, 19 νεκρά παιδιά. 

Είναι μια μικρή ύβρις αυτή αφαίρεση της ταυτότητας των θυμάτων και η ένταξή τους σε ένα απρόσωπο σύνολο το οποίο τιτλοφορείται μόνο ως πλήθος, αλλά δεν φταίμε εμείς, το μέγεθος της τραγωδίας πολλαπλασιάζει το σοκ κι έτσι δεν περισσεύει χώρος και χρόνος για ένα επιμέρους σοκ που αναλογεί σε κάθε ένα από τα θύματα ξεχωριστά. Μια κατάσταση που ευτυχώς ήρθε να διορθώσει ο Matthew McConaughey, αν και δεν είναι σίγουρο αν ήταν αυτός ο στόχος του.

Ο ίδιος κατάγεται από το Uvalde και η τραγωδία τον επηρέασε άμεσα, όλη την προηγούμενη εβδομάδα έμεινε στο πλευρό των οικογενειών που έχασαν τα παιδιά τους επισκεπτόμενος τα σπίτια τους και παράλληλα διακήρυξε ότι είναι επιτέλους η ώρα να γίνουν αλλαγές πάνω στο καυτό θέμα της οπλοκατοχής. Δεν είναι ο πρώτος που έκανε δηλώσεις για την ανάγκη αλλαγής του πλαισίου που δίνει το δικαίωμα στους Αμερικανούς να οπλοφορούν, αλλά ίσως είναι ίσως ο πρώτος «επώνυμος» που φάνηκε να το εννοεί.

 

 

Χτες βρέθηκε στον Λευκό Οίκο και μίλησε, μίλησε με θυμό και συγκίνηση, αλλά χωρίς ανέξοδους συναισθηματισμούς. Ο ίδιος ο McConnaughey είναι περήφανος Τεξανός, δεν καλύπτει τη βαριά ντοπιολαλιά του, φοράει συχνά καουμπόικες μπότες και καπέλο και φυσικά είναι υπέρ της οπλοκατοχής. Από αυτή τη σκοπιά, όταν μιλάει για την ανάγκη αλλαγής του θεσμικού πλαισίου που διέπει τη 2η τροποποίηση του συντάγματος που δίνει στους Αμερικανούς πολίτες το δικαίωμα στην οπλοκατοχή, τότε αυτό αποκτά αυτόματα μεγαλύτερη σημασία. 

Για αυτόν το δικαίωμα στην οπλοκατοχή είναι σαν το δικαίωμα στην οδήγηση ενός αυτοκινήτου. Το ότι έχει κάποιος το δικαίωμα να οδηγεί, δεν σημαίνει ότι δεν είναι υποχρεωμένος να έχει δίπλωμα οδήγησης ή ότι οφείλει να μην οδηγεί μεθυσμένος. Από τη στιγμή που η οπλοκατοχή είναι κομμάτι του συντάγματος, όλοι ξέρουν και ξέρουμε ότι δεν πρόκειται να εκλείψει ξαφνικά, όπως ζητούν οι σκληροπυρηνικοί πολέμιοι της οπλοκατοχής. 

Ο ΜcConaughey ανέδειξε το πρόβλημα της αλόγιστης πώλησης όπλων σε ανθρώπους που δεν έχουν ελεγχθεί ψυχολογικά και φυσικά στο θέμα των αυτόματων πολεμικών τυφεκίων όπως το AR-15. Οι περισσότερες πολύνεκρες επιθέσεις έχουν γίνει με AR-15, το κλασικό τυφέκιο του αμερικανικού στρατού, ένα όπλο που μόνο σκοπούς αυτοάμυνας δεν εξυπηρετεί. Οι σφαίρες του AR-15 προκαλούν τόσο μεγάλη ζημιά και παραμόρφωση στον στόχο που προκαλεί ακρωτηριασμούς και σοβαρές παραμορφώσεις. Τόσο σοβαρές που καθιστούν ένα πτώμα μη αναγνωρίσιμο. Πολλά από τα παιδιά στο Uvalde έπρεπε να αναγνωριστούν μέσω δείγματος DNA ή από τα ρούχα που φορούσαν. 

 

 

Ένα τέτοιο παιδί ήταν και Maite Rodriguez, ένα κορίτσι 10 ετών το οποίο αναγνωρίστηκε από τα πράσινα παπούτσια του. Με αυτή την αφορμή ο McConaughey αφηγήθηκε την ιστορία αυτού του κοριτσιού. Δεν είναι ότι μάθαμε το ότι ήθελε να γίνει υδροβιολόγος όταν θα μεγάλωνε, αλλά ότι μέσα από αυτή την αφήγηση απέκτησε και πάλι την ανθρώπινη υπόσταση που της στέρησε το πολύνεκρο της τραγωδίας. 

Κάποιοι θα κατηγορήσουν τον McConaughey για λαϊκισμό και φτηνή επίκληση στο συναίσθημα, αλλά καλό θα ήταν να σκεφτούν πριν το πουν αυτό αν έχουν καλύτερη εναλλακτική για να σταματήσει αυτή η παράνοια με την ανεξέλεγκτη οπλοκατοχή και τους μαζικούς πυροβολισμούς. Χρειαζόμαστε περισσότερη λογική και ταυτόχρονα χρειαζόμαστε περισσότερο συναίσθημα, χρειαζόμαστε περισσότερους άντρες σαν τον Matthew McConaughey.