Όταν έζησα από κοντά το ξύλο της Νεάπολης

Συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από το πιο ιστορικό ξυλίκι που έπεσε σε ελληνικό γήπεδο. Για την ιστορία ήταν ο πρώτος αγώνας που παρακολούθησα από κοντά.

Γέννημα-θρέμμα Νικαιώτης. Όχι εγώ, ο πατέρας μου. Γεννήθηκε το 1955 και ο Ιωνικός ιδρύθηκε το 1965. Τον έχει σαν παιδί του. Έχει ζήσει όλη την ιστορία του, από τα αλώνια μέχρι τα σαλόνια της Ευρώπης κόντρα στη Ναντ. Εκεί όπου χρησιμοποίησε ως έδρα στο ΟΑΚΑ (σ.σ. η Νεάπολη θεωρήθηκε ακατάλληλη από τους ανθρώπους της UEFA) και τον πατέρα μου να αράζει στο πέταλο ολομόναχος. Τέτοια μοναξιά ούτε Δεκέμβριο στα Κουφονήσια. Την ιεροτελεστία του γηπέδου την έμαθα όπως οι περισσότεροι άνδρες: Από τον πατέρα στον γιο. Παρότι δεν υποστηρίζω τον Ιωνικό ως πρώτη επιλογή, τον έχω ζήσει στα καλύτερά του και μέχρι σήμερα τον παρακολουθώ διακριτικά. Μεγάλωσα με τον Ιωνικό του Σέρχιο Μαρκαριάν και του Όλεγκ Μπλαχίν. Ένα ρόστερ με παίκτες όπως Μπρούστερ, Αφάς, Αντριόλι, Φρούσσος, Ξανθόπουλος, Νταρακλίτσας, Μουτσοντρίγκο, Οφρυδόπουλος, Πουρλιοτόπουλος, Κομπαγιάσι και τα άλλα παιδιά που σου έκαναν ζόρικη τη ζωή εντός και εκτός Νίκαιας.

Ωστόσο ο πρώτος αγώνας που είδα ποτέ από κοντά, έμελλε να γραφεί στην ποδοσφαιρική ιστορία του τόπου. Ήταν η εποχή που ο Ολυμπιακός ετοιμαζόταν να χτίσει τη δική του αυτοκρατορία και έπαιρνε τα σφυρίγματά του. Πρόκειται για έναν αγώνα που σήμερα συμπληρώνονται 25 χρόνια. Ήταν 23 Νοεμβρίου του 1997, όταν ο Ιωνικός υποδέχθηκε τον Ολυμπιακό με τη Νεάπολη να σφύζει από ζωή. Εποχές που οι Νικαιώτες γέμιζαν όλο το γήπεδο και οι φιλοξενούμενοι έπαιρναν τα εισιτήρια που τους αναλογούν. Στο πέταλο της Θύρας 7 και της Θύρας 8. Σ’ ένα σκληρό ματς, ο Ολυμπιακός καταφέρνει να επικρατήσει μ’ ένα αμφισβητούμενο γκολ του Ίλια Ίβιτς. Μετά τον αγώνα ο Ντούσαν Μπάγεβιτς κάνει δηλώσεις αλλά το βλέμμα του «παγώνει» με αυτό που βλέπει να συμβαίνει μπροστά στο πέταλο που φιλοξενεί τους οπαδούς του Ολυμπιακού.

 

 

Ο βοηθός προπονητής του Ιωνικού, Σωκράτης Γέμελος, έχει αρπάξει έναν οπαδό του Ολυμπιακού και τον έχει κατεβάσει από την εξέδρα στο γήπεδο. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού βούτανε στον αγωνιστικό χώρο, οι παίκτες του Ιωνικού χώνονται για να προστατεύσουν τον παλιό τερματοφύλακα των Νικαιωτών και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, παίκτες και οπαδοί των δύο ομάδων επιδίδονται σ’ ένα... τίμιο ξύλο. Μια κλωτσοπατινάδα που αποτελούσε παράσημο για κάθε χούλιγκαν των 80s και των 90s. Πινακίδες, μπουκάλια, πέτρες και οτιδήποτε άλλο μπορούσες να βρεις μπροστά σου γινόταν ένα όπλο στα χέρια σου. Ο ιστορικός ηγέτης του Ιωνικού, Νίκος Κανελλάκης, έχει μπουκάρει στο γήπεδο. «Δεν μπορεί ο Ολυμπιακός να επιστρατεύει τη διαιτησία για να κερδίσει τον Ιωνικό. Δεν μπορεί να αιματοκυλεί μία ολόκληρη περιοχή», αναφέρει χαρακτηριστικά με τον αρχηγό της ομάδας, Γιάννη Ξανθόπουλο να πετάει τη φανέλα, το περιβραχιόνιο και ένα μπουκάλι στον διαιτητή της αναμέτρησης, Παπαχίντζιο.

 

 

Πρωταγωνιστές στο ξύλο μεταξύ άλλων οι Γεωργάτος, Μητρόπουλος, Ανατολάκης, Καραταΐδης, Νταμπίζας. Η αστυνομία ανήμπορη ν’ αντιδράσει απλώς κοιτάει. Υπήρξαν μόλις δύο συλλήψεις, πέντε άτομα διακομίστηκαν στο νοσοκομείο ενώ από τύχη δεν είχαμε νεκρό. Για την ιστορία, να αναφέρουμε ότι τότε ο Ιωνικός είχε τιμωρηθεί με επτά αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών και με μία αγωνιστική ο Ολυμπιακός.

Έχουν περάσει 25 χρόνια από τότε που ζήσαμε το πιο επικό ξύλο στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου και το μόνο που θυμάμαι είναι να μην βλέπω μέχρι τέλους τη μάχη διότι φύγαμε όπως όπως από το γήπεδο. Είχαμε και μπλε αμάξι και το πιθανότερο είναι να μην βρίσκαμε ούτε τις ρόδες στις θέσεις τους.