Το Βραζιλία – Αργεντινή δεν ήταν μια παρωδία, αλλά μια ντροπή του ποδοσφαίρου.

Εντάξει, Βραζιλία και Αργεντινή έχουν τα θέματά τους. Τρομερή αντιπαλότητα, τάκλιν στην καρωτίδα, μονομαχίες, δηλώσεις, παιχνίδια που έμειναν στην ιστορία. Κι όσο κι αν αυτό το τελευταίο παιχνίδι που ξεκίνησε αλλά δεν… έγινε δεν είχε καμία βαθμολογική σημασία, καθώς και οι δυο ομάδες έχουν προκριθεί στο Μουντιάλ του Κατάρ, αδιάφορο δεν μπορεί κανένας να πει ποτέ ένα παιχνίδι ανάμεσα στις δυο χώρες – άλλωστε είναι το πρώτο μετά τη νίκη της Αργεντινής, μέσα στη Βραζιλία, στον πρόσφατο τελικό του Κόπα Αμέρικα.

 

 

Για όλα φταίνε οι «κακοί» Αργεντινοί

Όλα ξεκίνησαν από την κουτοπονηριά των Αργεντινών: κανονικά, οι παίκτες της Βραζιλίας και της Αργεντινής που αγωνίζονται στην Αγγλία και επιθυμούν να ταξιδέψουν στην Βραζιλία και να αγωνιστούν με την Εθνική τους, θα έπρεπε να μπουν σε καραντίνα 14 ημερών. Οι Βραζιλιάνοι πειθάρχησαν και ένα σωρό πρωτοκλασάτοι παίκτες της Πρέμιερ Λιγκ, δεν κλήθηκαν στην Εθνική τους: Τιάγκο Σίλβα, Ρομπέρτο Φιρμίνο, Φαμπίνιο, Άλισον, Έντερσον, Γκαμπριέλ Ζεσούς, Φρεντ, Ραφίνια και Ριτσάρλισον.

Οι Αργεντινοί από την άλλη, αποδείχθηκαν ζαβολιάρηδες: Εμιλιάνο Μαρτίνες, Εμιλιάνο Μπουέντια (Άστον Βίλα) και Κριστιάν Ρομέρο και Τζιοβάνι Λο Σέλσο (Τότεναμ) μπήκαν κανονικά στη Βραζιλία, αλλά μέσω Βενεζουέλας. Βλέπετε, η Αργεντινή στις 03/09 είχε αγωνιστεί εκεί, άρα ως χώρα εισόδου στη Βραζιλία αναγραφόταν η Βενεζουέλα και όχι η Αγγλία.

 

 

Καλά ως εδώ; Όχι!

Διότι οι Βραζιλιάνοι τους άφησαν αυτούς τους τέσσερις κυρίους να μπουν στη χώρα, πήραν χαμπάρι τι έγινε την επόμενη ημέρα και τους επισκέφθηκαν στο ξενοδοχείο για να ελέγξουν τα ταξιδιωτικά έγγραφα. Κανονικά, εκεί θα έπρεπε να κλείσει και η ιστορία, «αναίμακτα»: να τους απαγορεύσουν να αγωνιστούν ή να τους βάλουν σε υποχρεωτική καραντίνα ή να τους επιβάλουν το προβλεπόμενο πρόστιμο ή όλα αυτά μαζί. Αλλά να κάνουν κάτι ΠΡΙΝ το παιχνίδι, σε συνεργασία με την Αργεντίνικη Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου και την Πρεσβεία της Αργεντινής. Πολιτισμένα. Ανθρώπινα. Ποδοσφαιρικά.

Η εικόνα των ανθρώπων – υγειονομικών και αστυνομικών (εκ των οποίων τουλάχιστον ένας ένοπλος) που μπούκαραν στον αγωνιστικό χώρο λίγα λεπτά μετά την έναρξη της αναμέτρησης, για να απομακρύνουν τους τρεις Αργεντινούς που δεν θα έπρεπε να αγωνίζονται (Μαρτίνεθ, Ρομέρο και Λο Σέλσο) ήταν εικόνα ξεφτίλας. Παρακμή. Παραπέμπει σε παλιές, «σκοτεινές» και καθόλου δημοκρατικές εποχές. Διότι υπήρξαν αντιπαραθέσεις (ευτυχώς λεκτικές), διαμαρτυρίες των Αργεντινών, αποχώρησή τους από το γήπεδο και οριστική διακοπή του αγώνα. Διότι η Βραζιλία και το ποδόσφαιρο γενικότερα διασύρθηκε διεθνώς, ό,τι κι αν αποφασιστεί για την τύχη του αγώνα, ακόμα κι αν τιμωρηθεί η Βραζιλία και χάσει το παιχνίδι «στα χαρτιά» ή τιμωρηθεί η Ομοσπονδία της Αργεντινής και οι τέσσερις «παράνομοι» ποδοσφαιριστές.

 

 

Και οι δηλώσεις του Φλάβιο Μπολσονάρου, γιου του Προέδρου της Βραζιλίας Ζαϊρ Μπολσονάρου, δεν λες ακριβώς ότι προσπάθησαν να ηρεμήσουν την τεταμένη ατμόσφαιρα: «Οι Αργεντινοί είναι απατεώνες. Ήξεραν ότι έπαιξαν με τη βραζιλιάνικη νομοθεσία. Εμπόδισαν την υγειονομική υπηρεσία να δράσει και σα μην έφτανε αυτό, πήραν στην αποστολή τέσσερις παίκτες από την Αγγλία. Η αστυνομία πρέπει να ερευνήσει ποιος δεν τήρησε τα προληπτικά μέτρα και πρέπει να η Αργεντινή να τιμωρηθεί σκληρά». Αυτό ακριβώς, τίποτε άλλο που έλεγε και μια ψυχή, για έναν άνθρωπο που ερευνήθηκε για διαφθορά πριν από έναν περίπου χρόνο.

Μιλάμε για τρελά πράγματα, που δεν αξίζουν στο πλέον λαοφιλές άθλημα στον κόσμο.