Το νέο logo των Pistons έχει υπογραφή “Bad Boys”

Γιατί στο Detroit ο παλιός είναι αλλιώς.

Το NBA στα 90s ήταν μια πραγματική μυσταγωγία για όσους πιτσιρικάδες από εμάς το παρακολουθούσαμε με μανία. Δεν ήταν μόνο ο Τζόρνταν και οι Bulls που γέμιζαν το μυαλό μας με μαγικές εικόνες ως το πιο φωτεινό σημείου ενός σύμπαντος γεμάτο από αστέρια. Ήταν δεκάδες άλλοι μικροί και μεγάλοι ήρωες αυτής της εποποιίας. Δεν πρόκειται να αρχίσω το namedropping τώρα, μη μας πάρουν και τα ζουμιά.

Μια πρόσφατη είδηση όμως, ήθελα δεν ήθελα, μου έφερε τρομερές αναμνήσεις από εκείνα τα χρόνια. Γιατί όταν ξεκινήσαμε να βλέπουμε τους άθλους των Bulls, πάντα ακούγαμε τον απόηχο των "Bad Boys". Των Pistons που με το πνεύμα του νικητή και τον ατέλειωτο «πεζοδρομιακό» τσαμπουκά που πουλούσαν είχαν τρελάνει τις Η.Π.Α.

 

Εκείνη συμμορία των δύο πρωταθλημάτων (1989,1990) που έμεινε στην ιστορία ως η πιο αγριεμένη ομάδα που γνώρισαν τα αμερικανικά γήπεδα. Κάτι που φαίνεται πως δεν ξέχασαν στη Motor City. Αφού αποφάσισαν να επαναφέρουν (σχεδόν αυτούσιο) το logo εκείνης της εποχής όπως βλέπεις στο παραπάνω tweet.

Οι Bad Boys, υπό τις οδηγίες του Στρατηγού Τσακ Ντέιλι, είχαν για πρώτο βιολί τον Αϊζάια Τόμας, έναν αεικίνητο πλέι-μέικερ με μυαλό δολοφόνου. Έναν τύπο που μπορεί να έμοιαζε με παιδάκι στο πρόσωπο, κουβαλούσε όμως παιδικά τραύματα από τα γκέτο, τόσο δυνατά που τον έκανα να «σκοτώνει» για να κερδίσει.

Είχαν για 6ο παίκτη τον Ντένις Ρόντμαν που έμοιαζε να βγήκε από φρενοκομείο όταν έπαιρνε θέση για το ριμπάουντ και για «πεντάρι» των Μπιλ Λαμπίερ. Έναν «ξυλοκόπο» που φορούσε μάσκα μανιακού δολοφόνου. Και ενεργούσε αναλόγως μέσα στο γήπεδο.

Και ίσως ήταν εκείνος που, τελικά, αποτελούσε την επιτομή των Bad Boys. Το πρόσωπο που έβγαζαν προς τα έξω και την ψυχή τους: που θα μάτωνε στο παρκέ λες και είναι πεδίο μάχης, που θα τσαμπουκαλευόταν λες και είναι σε ιρλανδέζικη pub, που θα σε έκανε τελικά να χάσεις από τα αποδυτήριά· αφού θα τα έκανες πάνω σου και μόνο στη σκέψη αυτών που σε περίμεναν. Κλείνοντας ελπίζω μόνο μαζί με το logo να επιστρέψει στην πόλη του Ντιτρόιτ και λίγο από το winning spirit, γιατί τώρα τελευταία δεν τα πάμε και πολύ καλά!