Πώς είναι άραγε μια βόλτα με τη θωρακισμένη Cadillac του Al Capone;

Το μακρινό 1928 ο μεγαλύτερος γκάνγκστερ όλων των εποχών παράγγειλε μια πολύ ειδική Cadillac Town Sedan για να νιώθει όσο πιο ασφαλής γίνεται.

Η ταχύτητα και η πολυτέλεια είναι έννοιες πολύ σχετικές στο πέρασμα του χρόνου και κάποτε ήταν ταυτόσημες. Δηλαδή πριν από 100 χρόνια η ταχύτητα και η πολυτέλεια ήταν στην checklist των ίδιων αυτοκινήτων και δεν υπήρχαν αργά πολυτελή ή γρήγορα λιτά αυτοκίνητα. Ευτυχώς για τον Al Capone που ήθελε ένα αυτοκίνητο που να τον πηγαινοφέρνει ατσαλάκωτο στις διάφορες «επιχειρηματικές του δραστηριότητες», όπως επίσης και στις κοινωνικές. 

Η Cadillac Town Sedan του 1928, με τον V8 των 5,6 λίτρων ήταν ένα από τα πιο γρήγορα αυτοκίνητα παραγωγής ενώ είχε ήδη καταξιωθεί ως το πολυτελές branch της General Motors. Αλλά αυτά δεν ήταν αρκετά για τον Al. Εκτός από άνεση και ταχύτητα, ήθελε και ασφάλεια και μην ακούτε αυτά που λένε για τις γερές κατασκευές του παρελθόντος, μπροστά στις σφαίρες, τίποτα δεν είναι αρκετά γερό. 

 

 

Σε αυτή την Cadillac όλα τα τζάμια έχουν αντικατασταθεί με αλεξίσφαιρα, πάχους 2,5 εκατοστών. Πίσω από τις λαμαρίνες έχουν προστεθεί ατσάλινες πλάκες, οι οποίες μάλιστα έχουν ντυθεί με φύλλα αμιάντου, γιατί τότε δεν ήξεραν ότι προκαλεί καρκίνο. Ωστόσο ο αμίαντος είναι άκαυστος, κάτι που κάνει την Cadillac πυρίμαχη και ανθεκτική σε επιθέσεις με μολότοφ. Όμως το πιο εντυπωσιακό είναι το πίσω τζάμι.

Αυτό κατεβαίνει σαν οποιοδήποτε από τα τζάμια των θυρών της Cadillac γιατί καλό το αλεξίσφαιρο, αλλά μερικές φορές η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, άρα όταν σε κυνηγούν καλό είναι να μπορείς να ανταποδώσεις τα πυρά. Βέβαια όλα τα παραμύθια κάποια στιγμή τελειώνουν και λίγα χρόνια αργότερα, το 1929 ο Al Capone συνελήφθη για φοροδιαφυγή και γι’αυτό όλα του τα περιουσιακά στοιχεία δημεύτηκαν. Η συγκεκριμένη Cadillac έμεινε για χρόνια στην αφάνεια, ο Al είχε πολύ πιο πολυτελείς 16κύλινδρες Cadillac και κανείς δεν χρειαζόταν μια θωρακισμένη που να ζυγίζει κοντά 4 τόνους. Η αφάνεια της επίτρεψε να μείνει αρκετό καιρό κρυμμένη, μακριά από τη φθορά της καθημερινής χρήσης και να βρει στη συνέχεια τον δρόμο σε ιδιωτικές συλλογές που εκτίμησαν το βιογραφικό της. 

Σήμερα πωλείται για ακόμα μία φορά και λίγο πριν κλείσει τα 100, ζητάει 1 εκατομμύριο δολάρια από όποιον θέλει να βάλει στο γκαράζ του ένα κομμάτι της αμερικανικής ιστορίας.