Μάρλον Μπράντο: Το πιο Σπουδαίο Ρεμάλι

Το τεράστιο ταλέντο του δεν χώρεσε ποτέ σε καλούπια. 

«Θα του κάνω μια πρόταση που δε θα μπορεί να αρνηθεί» λέει ο Δον Βίτο Κορλεόνε σε μία σκηνή του «Νονού» -της πιο διάσημης, και όχι άδικα, αμερικανικής ταινίας όλων των εποχών. Με μια δεύτερη ανάγνωση αυτή πρέπει να ήταν και η ατάκα που πέταξε το Κάρμα στον Μάρλον Μπράντο όταν διαπραγματεύονταν τη μοίρα του. Σίγουρα του υποσχέθηκε τα πάντα, ότι μπορούσε να ζητήσει κανείς. Ταλέντο και δόξα, χρήματα και τεράστιες καλλιτεχνικές επιτυχίες, γυναίκες και διασκεδάσεις. Με μία πολύ σημαντική προϋπόθεση όμως: να μη γνωρίσει την ηρεμία ποτέ στη ζωή του.

resize gif brando

 

Ο Μάρλον Μπράντο (γεννήθηκε σαν σήμερα το 1924) δεν έπαψε μέχρι την τελευταία του πνοή, την 1η Ιουλίου 2004, να έχει μια καρδιά επαναστατημένου εφήβου μέσα του. Δεν έμπαινε σε καλούπια, δεν έσκυβε το κεφάλι ακόμα και αν κινδύνευε να του «το κόψουν», δε χαμπάριαζε πολύ από τα καθωσπρέπει ήθη και έθιμα. Έγραψε ιστορία χρυσή στο σινεμά χωρίς να πηγαίνει με τα νερά των μεγάλων studio· ήταν ένα σπουδαίο ρεμάλι που έβγαζε τη γλώσσα του περιπαικτικά απέναντι σε όλα τα «πρέπει».

 

Είπαμε να θυμηθούμε 4 στιγμές όπου πραγματικά άφησε το Χόλιγουντ με ανοιχτό το στόμα και μαζί με αυτό ολόκληρη τη γη. Που αποδεικνύουν ποιος πραγματικά ήταν εντός και εκτός πλατό. Που δείχνουν πόσο ιδιαίτερος, πόσο αντισυμβατικός, πόσο αλήτης με αιτία, πόσο τεράστια περσόνα ήταν τελικά και γιατί τον αγαπάμε φανατικά μέχρι σήμερα, 13 χρόνια μετά τον θάνατό του. Μια αγάπη που μάλλον δε θα ξεπεράσουμε ποτέ -και ούτε, βέβαια, θα έπρεπε.

 

1.To Όσκαρ που δεν παρέλαβε ποτέ

indian

Το 1973 ο Μπράντο ήταν ο πιο καταξιωμένος ηθοποιός του Χόλυγουντ. Με το δεύτερο του Όσκαρ, αυτό για τον «Νονό» φιγουράρισε πιο ψηλά από κάθε άλλο συνάδελφό του. Είχε όμως ήδη αρχίσει να παίρνει χοντρές ανάποδες με τις τακτικές των μεγάλων studio. Έκανε τότε την κίνηση που θα έμενε στη ιστορία, μία κίνηση που θα τον χαρακτήριζε ως ακτιβιστή. Έστειλε μια άσημη ηθοποιό, Ινδιάνικης καταγωγής, να παραλάβει στη θέση του το βραβείο. Παρακάτω ακολουθούν μερικά λόγια από έναν λόγο που ξεσήκωσε χειροκροτήματα και γιουχαΐσματα μαζί:

«Το Χόλυγουντ περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον είναι υπεύθυνο για την εξευτελιστική παρουσίαση των Ινδιάνων και τον χλευασμό τους, παρουσιάζοντάς τους ως βάρβαρους, εχθρικούς και εν τέλει σατανικούς. Είναι ούτως ή άλλως δύσκολο να μεγαλώσουν τα παιδιά σε αυτόν τον κόσμο. Όταν, λοιπόν, τα σημερινά παιδιά των Ινδιάνων βλέπουν τη φυλή της να παρουσιάζεται κατά αυτόν τον τρόπο, η ψυχοσύνθεσή τους τραυματίζεται σε τέτοια επίπεδα που δε μπορούμε καν να φανταστούμε».

 

 

2. Η συνέντευξη στον Larry King

larry king

Με αφορμή την αυτοβιογραφία του “Songs my Mother Taught Me” δίνει μια συνέντευξη στον Larry King του CNN το 1994. Τον παρακαλάει όλη η Αμερική αλλά εκείνος μιλάει μόνο εκεί. Ξυπόλητος, άνετος, με ύφος «σας έχω όλους γραμμένους» κάνει ότι τρέλα του κατέβει στο κεφάλι. Τραγουδάει, σιγομουρμουρίζει, χλευάζει, σχεδόν γυρίζει τούμπα τη συνέντευξη και παίρνει αυτός τον ρόλο του «ανακριτή». Νέτα σκέτα μια ιστορική στιγμή της αμερικανικής τηλεόρασης με υπογραφή Μπράντο.

 

 

3. Όταν ο Κόπολα σε περιμένει λιγνό και εσύ ζυγίζεις 160 κιλά

marlon brando apocalypse

Αν ο «Νονός» είναι η πιο θρυλική αμερικανική ταινία, η «Αποκάλυψη Τώρα» εύκολα διαγωνίζεται μαζί για τη θέση της πιο σπουδαίας. Φυσικά δεν ήταν όλα ειδυλλιακά. Το μεγαλεπήβολο σχέδιο του σκηνοθέτη της έβρισκε χιλιάδες εμπόδια μέσα στις τροπικές ζούγκλες. Και σα να μην έφτανε αυτό τη μέρα που ο Μπράντο θα ξεκινούσε τα γυρίσματα ως ο σκληρός, ευθυτενής στρατιωτικός που αυτομόλησε εμφανίζεται 160 κιλά –όχι ακριβώς «προβλεπέ» δηλαδή. Μάλιστα δεν είχε μάθει ούτε μία ατάκα και λόγω κιλών δεν του έκανε καμιά στολή. Τι έκανε; Ξύρισε το κεφάλι του και άφησε όλο τον πλανήτη με ανοικτό το στόμα –σα να σκας αδιάβαστος και μεθυσμένος σε πανελλήνιες και να γράφεις 20 στην Ιστορία ένα πράγμα.

 

 

4. Μερεμέτια, Τένεσι Oυίλιαμς και μια οντισιόν που άφησε ιστορία

A Streetcar Named Desire 1951 03 1

Ο Ελία Καζάν, ο θρυλικός σκηνοθέτης του Χόλυγουντ και συμπατριώτης μας, έψαχνε απεγνωσμένα νεαρό πρωταγωνιστή για το «Λεωφορείον ο Πόθος» (1951) –μια ταινία που ακόμα παραδίδει κινηματογραφικά μαθήματα. Δίνει 20 δολάρια τότε στον Μάρλον Μπράντο για να πάει να συναντήσει τον συγγραφέα του έργου, τον περιβόητο Τένεσι Ουίλιαμς, στο εξοχικό του. Εκείνος αριβάρει άλλη μέρα, καθυστερημένος και όταν μπαίνει στο σπίτι συναντάει μια απίστευτη κατάσταση: χαλασμένα ηλεκτρικά, σκοτάδι και καζανάκια που τρέχουν. Ως άλλος έμπειρος μάστορας τα φτιάχνει όλα. Μετά πάει σε μια γωνιά και αρχίζει να διαβάζει τον ρόλο του Κοβάλσκι. Ο συγγραφέας θα δήλωνε σε ανύποπτη στιγμή πως αυτή ήταν η πιο συγκλονιστική οντισιόν που είχε παρακολουθήσει ποτέ –και πραγματικά είχε δει πολλές στη ζωή του,περισσότερες πιθανόν από οποιονδήποτε άλλον εκείνη την εποχή.

Ακολούθησε τον Γιώργο Ρομπόλα στο Facebook

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης