Τα πανό των Ελληνικών Γηπέδων όπως ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να είναι

Χορτάσαμε από καρκίνους και κατάρες...

Είδαμε το πανό που σηκώθηκε χτες στο «Καραϊσκάκης» κι έχοντας στο μυαλό μας διάφορα εμετικά πανό που έχουν αναρτηθεί κατά καιρούς σε πάμπολλα ελληνικά γήπεδα, απορήσαμε: Γιατί τόσο μίσος ρε παιδιά; Γιατί τέτοιος επικήδειος;

Ομαδικές συνουσίες και ομαδικές αυτοκτονίες, επικλήσεις στην Ελληνίδα μάνα, ζωντανή ή νεκρή δεν έχει σημασία, επικλήσεις και στον Χάρο. Μαχαίρια, ντου, καρκίνοι, κατάρες και δεν συμμαζεύεται (η καφρίλα).

Πώς φτάσαμε να ευχόμαστε να πεθάνει κάποιος, έτσι στεγνά; Πώς το «μαλάκα» και το «άντε πηδήξου» έγινε τόσο εύκολα «ψόφος, καρκίνος και θάνατος»; Που ‘ναι τα χρόνια, ωραία χρόνια που είχες τίμια, αγνά, μορφωμένα μπινελίκια; Τα οποία παρέπεμπαν σε γήπεδο και όχι σε νεκροταφείο. Θύμιζαν ποδοσφαιρικό αγώνα και όχι πόλεμο.

Η κατάσταση έχει παραγίνει και το Ratpack παίρνει θέση.

Πώς;

Με μια τζούρα αγνότητας, με μια επίκληση στα χρόνια της παιδικής αθωότητας. 

Οργανωμένοι, πάρτε καμιά ιδέα από τις φωτογραφίες που ακολουθούν, μπας και γίνουν τα πέταλα (κι ο κόσμος μας) καλύτερος...

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης