ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΥΣΗΣ | ΑΠΕ ΜΠΕ Έχεις αναρωτηθεί γιατί συμβαίνουν κάθε χρόνο ευτράπελα στα Θεοφάνεια;

Μερικές σκέψεις για το βαθύτερο νόημα της ημέρας που χάνεται μέσα σε βαθιά νερά. 

Άντρες και παιδιά έχουν πάρει θέση για βουτιά και κοιτούν τον παπά με ανυπομονησία. Είναι η  μεγάλη στιγμή της κατάδυσης. Είναι η Βάπτιση του Σωτήρος. Η στιγμή που, όπως αναφέρουν οι Γραφές, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος αντιλαμβάνεται ποιον έχει μπροστά του και ακούει τον Λόγο του Αγίου Πνεύματος για τον Υιό του Θεού.

Αν το εξετάσεις λεπτομερώς και το διαβάσεις ως έχει, πρόκειται για μία στιγμή γεμάτη κατάνυξη. Αν μη τι άλλο, αποτελεί και κομβικό σημείο για την ύπαρξη μιας ολόκληρης θρησκείας. Ασχέτως αν κάποιοι πιστεύουν και κάποιοι δεν πιστεύουν. Το πρόβλημα όμως δεν βρίσκεται σε αυτή τη σκηνή. Βρίσκεται πάντα στον κοσμάκη.

layrio theofaneia

Η πλειοψηφία των παραπάνω ανθρώπων που ετοιμάζονται να βουτήξουν, δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για ποιο πράγμα μιλάει ο εκάστοτε ιερέας. Ξέρουν μόνο ότι με το που ακούσουν το «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε» πρέπει να πέσουν και να κολυμπήσουν για να πιάσουν τον σταυρό. Αν τα καταφέρουν θα κερδίσουν την ευλογία.

Και εντάξει τώρα, αν χρειαστεί να σπρώξουν, να δαγκώσουν και να χτυπήσουν και κανέναν εν Χριστώ αδερφό μέσα στο νερό, δεν χάλασε και ο κόσμος. Η στιγμή είναι που μετράει. Γιατί αυτός ο χαμός που συμβαίνει τις περισσότερες φορές στα Θεοφάνεια, είναι άλλο ένα παράδειγμα του πόσο μακριά είναι οι άνθρωποι από την ουσία της θρησκείας. Της δικής τους πίστης.

Είναι το ίδιο φαινόμενο που συναντά κανείς και στις εκκλησίες. Ανθρώπους να γκρινιάζουν για την ουρά τη στιγμή της Θείας Κοινωνίας, να σπρώχνουν και να καταριούνται από μέσα τους όλους όσοι έφυγαν νωρίτερα από εκείνους με το αντίδωρο στο χέρι. Το ίδιο θα παρατηρήσεις να συμβαίνει την Μεγάλη Παρασκευή, όπου στον Επιτάφιο ακούς ανέκδοτα από τους τριγύρω και καπάκι το πώς θα μαγειρέψει η εκάστοτε κυράτσα την μαγειρίτσα.  

12469400 848466941939830 6948405368718415597 o

Το ίδιο συμβαίνει και στα Θεοφάνεια.

Έχω κουραστεί να βλέπω αυτό τον χαμό. Ανθρώπους να παλεύουν μεταξύ τους για το ποιος θα πιάσει πρώτος το σταυρό. Άλλους να φωνάζουν υστερικά από την «στεριά» σαν να έχουν ποντάρει λεφτά σε άλογα. Παπάδες να έρχονται σε προστριβές με πιστούς.

Δεν είναι στο έθιμο το πρόβλημα. Για άλλη μια φορά είναι στους ανθρώπους. Σε αυτούς τους απίστευτους, ονειροπαρμένους, φαντασμένους και ξεκάθαρα μακριά από το μήνυμα της θρησκείας ανθρώπους, που με την συμπεριφορά τους δίνουν αφορμή για να απογοητεύεσαι με το είδος.

Εμείς πάντως, θυμηθήκαμε κάποια σκηνικά από Θεοφάνεια που όσο να ‘ναι δεν τα ξεχνάς εύκολα.

Όπως αυτόν εδώ τον καβγά

 
Αυτή τη σκηνή που διδάσκει το αγαπάτε αλλήλους
 
Αυτήν εδώ που προάγει την ομόνοια και την αγάπη
 
Αλλά και αυτή που όσο να' ναι σε προβληματίζει
 
Εμείς πάλι, θα προτιμήσουμε να κλείσουμε αυτό το κείμενο με τα λόγια ενός φτωχού ξυλοκόπου από την Γαλιλαία.
 
«Χωρίς την ταπεινοφροσύνη τίποτε δεν υπάρχει μέσα στον άνθρωπο, παρά μόνο σκοτάδι».
ΣΧΟΛΙΑ

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης