Πλεονέκτημα έδρας κι αηδίες…

Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του σύγχρονου μπάσκετ αποδομείται στη φετινή Ευρωλίγκα.

Πάλευαν όλη τη χρονιά, τσακώνονταν σαν τα κοκόρια, πανηγύριζαν μετά από κάθε νίκη λες και το σήκωσαν, έδωσαν 30 ολόκληρα παιχνίδια εκ των οποίων τα μισά και βάλε ήταν ντέρμπι για να γίνει τι; Να καταλάβουν όλοι μαζί στο τέλος ότι αυτό για το οποίο μόχθησαν ήταν ένα τίποτα. Όσο εμπορική, ανταγωνιστική, ιντριγκαδόρικη κι αν είναι η νέα Ευρωλίγκα, υπάρχει κάτι που δεν άλλαξε: Αν είσαι καλύτερη ομάδα ή έστω αν είσαι πιο… ομάδα από αυτόν που θα συναντήσεις στα play offs, το πλεονέκτημα έδρας πρέπει να το έχεις γραμμένο στα παλιά σου τα υποδήματα. Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να σκίζεσαι, να κουράζεσαι, να φθείρεσαι πέντε ολόκληρους μήνες για να πας να… αποκλειστείς μέσα σε δύο ή και λιγότερες εβδομάδες. Ναι, να ιδρώσεις για να μπεις στην 8άδα, να επιδιώξεις και να διεκδικήσεις την 4άδα, να εκμαιεύσεις μέσα από νίκες χημεία και ρυθμό, αλλά όι και να… πεθάνεις για ένα παραπάνω ματς στην έδρα σου! Όχι και να αρρωστήσεις για να παίξεις τα δύο πρώτα «μέσα»! Σημαντικός ο απαράβατος νόμος που λέει ότι το 2-0 δεν ανατρέπεται, αλλά υπάρχει και ένας άλλος, άγραφος, που λέει ότι το 2-0 δεν γίνεται και τόσο συχνά τελικά

Το συμπέρασμα και από τα φετινά play offs είναι το ίδιο με αυτό που ισχύει για τη συγκεκριμένη φάση κάθε χρονιάς, μόνο που φέτος είναι πιο εμφατικό: Σε σειρά αγώνων προκρίνεται πάντα η καλύτερη ομάδα. Αυτός ο κανόνας μπορεί να καταρριφθεί σε έναν νοκ άουτ αγώνα. Σε σειρά αγώνων, ποτέ. Μπορεί να χάσεις ένα ματς κι ας είσαι καλύτερος, τρία όμως… jamais! Ο λόγος που φέτος αυτό είναι ακόμη πιο εμφατικό έχει να κάνει με τη θέση από την οποία προέρχεσαι. Όταν είσαι όγδοος και παίζεις με τον πρώτο, για κάποιο λόγο έχεις βγει όγδοος σε Πρωτάθλημα 16 ομάδων, για κάποιο λόγο έχει βγει κι ο άλλος πρώτος σε 30 αγώνες, άρα για κάποιο λόγο υπάρχει κι αυτή η διαφορά δυναμικότητας. Η οποία μπορεί να μην είναι τόσο μεγάλη ώστε να κάνεις «σκούπα» για παράδειγμα, αλλά δεν είναι και τόσο μικρή για να δώσει στο πλεονέκτημα έδρας μεγαλύτερη αξία από το αγωνιστικό πλεονέκτημα.


Η ΤΣΣΚΑ απέκλεισε την Μπασκόνια, όχι γιατί είχε το πλεονέκτημα έδρας. Πλεονέκτημα διαιτησίας ναι, αλλά πλεονέκτημα έδρας; Σιγά τα αυγά. Σιγά την έδρα των Ρώσων. Έκανε σκούπα γιατί είναι καλύτερη ομάδα, πιο ομάδα, με πιο καλό μπάσκετ και σίγουρα με πιο βαριά φανέλα και ιστορία. Το πλεονέκτημα έδρας, απλά επιτάχυνε κάπως την πρόκρισή της. Κι η Μπασκόνια, όμως, δεν είναι ότι αποκλείστηκε από το μειονέκτημα έδρας, ούτε υπάρχει κάποιος συσχετισμός με το πρέσινγκ που άσκησε στους Ρώσους. Ήταν μία επίσης καλή ομάδα, που τους κούρασε, μπορούσε να τους πάρει ένα ματς, αλλά όχι τρία.
Κάπως έτσι και μάλιστα πιο ενδεικτικά, είναι τα πράγματα στο ζευγάρι Ρεάλ-Νταρουσάφακα. Οι Τούρκοι ήξεραν ότι είναι χαμένοι από χέρι, αλλά από την άλλη απέδειξαν ότι παίζουν τέτοιο μπάσκετ και έχουν τέτοιους παίκτες ώστε να μπορούν να πάρουν ένα ματς από τη Ρεάλ, ανεξάρτητα από το πού. Το πήραν, λοιπόν, στη Μαδρίτη, αποδεικνύοντας όσα λέμε τόση ώρα. Πήραν ένα ματς. Τρία, όμως, όχι.

 

 

Στο ΟΑΚΑ το πλεονέκτημα έδρας έχασε το νόημά του. Τι κι αν οι οπαδοί του Παναθηναϊκού δημιούργησαν ατμόσφαιρα από αυτές που γίνονται… θέμα στο ESPN, στο παρκέ κερδίζει πάντα η καλύτερη ομάδα. Ίσως η διαφορά Παναθηναϊκού και Φενέρ να μην είναι τέτοια ώστε να ακυρώνεται ο παράγοντας έδρα και σίγουρα κανείς δεν ξέρει τι θα γινόταν αν οι «πράσινοι» δεν… αυτοκτονούσαν σε εκείνο το +16 του πρώτου ματς. Σε βάθος χρόνου, όμως, φάνηκε πως η Φενέρ ήταν πιο έτοιμη και αγωνιστικά και πνευματικά, κερδίζοντας δύο φορές μέσα στην έδρα τους.
Όσο για το Ολυμπιακός-Εφές, εδώ κι αν το πλεονέκτημα έδρας πάει περίπατο. Break η Εφές στο δεύτερο ματς, break στο break ο Ολυμπιακός στο τέταρτο και πάμε για τελικό στο ΣΕΦ την ερχόμενη εβδομάδα. Πολλοί έχουν στείλει ήδη τον Ολυμπιακό στο Final 4. Λόγω έδρας. Κι όμως, αν η Εφές παίξει όπως στο παιχνίδι που κέρδισε στο Φάληρο, όσο τα λεπτά θα περνούν, τόσο ο παράγοντας έδρα θα φθίνει ως προς την επίδρασή του στον αγώνα.

 

 

Δεν είναι τυχαίο αυτό που λένε ότι στο μπάσκετ, 7 στις 10 φορές κερδίζει ο καλύτερος. Δεν έγιναν τυχαία όλα αυτά τα break φέτος. Έξι για την ακρίβεια. Ένα η ΤΣΣΚΑ, ένα η Ρεάλ, δύο η Φενέρ,, ένα η Εφές και ένα ο Ολυμπιακός. Γιατί όχι και έβδομο; Θα μάθουμε σύντομα.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης